Ga naar inhoud

Stuur een e-mail om te boeken of meer informatie te ontvangen.

Opstappen tijdens zeilactiviteiten
Je bent van harte welkom aan boord op de avond voor vertrek.
Tijdens de weekeindtochten vanaf 20:00 uur of de waddentochten vanaf 18:00 uur.
We verwachten je, tenzij anders vermeld of in overleg, uiterlijk om 10:00 op de ochtend van vertrek aan boord.
Zie de informatie over onze tarieven.

Weerribben

Mattenschippersrace 2013

Mattenschippersrace 2013

Aan boord: Bernard, Peter, Antonin, Simon, Jesper, Paul, Cornelis, Wouter, huisgenootje van Wouter, Rutger +zoon, Aletha

Nog nooit eerder vertoond: het als allerlaatste gestarte schip "Verwisseling" van Bart Krom heeft de 17de Mattenschippersrace gewonnen.

Een record aantal deelnemers had zich 's ochtends vroeg in Blokzijl aan de start gemeld: zeven schepen in de zware en veertien in de lichte klasse. De vaarboom was de week tevoren weer ingeleverd opdat de namen van de winnaars ( lees: Vriendschap in 2012) er op konden worden vereeuwigd. Vrijdag avond: We varen bij een mager zonnetje na een laat voorjaar van Nederland naar Blokzijl. "Wie wil er a.u.b. schipperen? " gaat een aantal keer in het rond. De bemanning druppelt een voor een aan boord en ieder helpt mee met de voorbereidingen: boodschappen, jaaglijn op dek, gerepareerde halfwinder geïnspecteerd, rakbanden gesteld, zwaarden in het vet. Zuurstoffles onder dek. Bij het palaver horen we onze startpositie: 11e. Zaterdag morgen: In de stralende zon verlieten we de havenkolk van Blokzijl om koers te zetten richting Vollenhove. Met de wind in de rug en enorme lappen zeil rondom, blijkt dat we toch maar klein zeiloppervlak hebben in vergelijking met achteropkomende schepen. Deelnemende schepen nemen elkaar bij toerbeurt de wind uit de zeilen. We slagen toch in een paar schepen te passeren. Na de brug terwijl er gejaagd wordt aan lager wal, breekt een vaarboom en keren we terug om deze op te vissen. Dat blijkt geen gelukkige manoeuvre; er volgt een botsing met de Nooitgedacht.

Uiteindelijk finishen we toch nog 7e.

Na de wedstrijd is het vanouds gezellig in de haven en blijft iedereen nog even plakken. De -altijd- lekkere-maar -vraag- met- niet- welke- het -andere- jaren- was- befaamde soepen van Antonin vinden gretig aftrek. In de achterhoede finished de laatste deelnemer sportleraar meester Hobma met jonge leerlingen van de basis school- en nu snel naar bed!

De volledige uitslag van deze 17e Mattenschippersrace:

  1. Verwisseling, Bas Krom -
  2. Dankbaarheid, Johannes Hobma -
  3. Lutgerdina Smeltekop, Bernd de Cneudt -
  4. Dageraad, Aart te Velde -
  5. Karin, Hugo van Aalderen -
  6. Nooit Gedacht, Rutger van Slobbe -
  7. Vriendschap, Bernard van Hemert -
  8. Greetje Rosa - Jelle de Jong -
  9. Freya, Jos ten Zijthof -
  10. Gudsekop, Martijn Ras -
  11. Elisabeth, Daan van der Meer -
  12. Disponibel, Yvonne Verstraten -
  13. De Jonge Druk, Willem Plet -
  14. De Jonge Douwe, Thewis Hobma -
  15. Camper Sandt, Menno Muller -
  16. De Goede Verwachting, Frits Veldmeijer -
  17. Ouwe Bertha, Sjors Binksma -
  18. Willem Jacob, Tjerk Hoekstra.

Drie schepen zijn niet reglementair gefinisht.

17/18 april van Workum naar Nederland

17/18 april van Workum naar Nederland gevaren. Prachtig koud lenteweer.

Zaterdag een redelijke windje, in de middag afnemend naar geen wind ;-(  .... Wel heerlijk zo'n eerste weekend weer aan boord; het gevoel van wind in de zeilen is heerlijk. Zaterdag tot laat gevaren , de ondergaande felrode zon gezien terwijl we aan het motoren waren (want geen wind en een sputterende vulkaan in IJsland). Daarna een rustige nacht in een baai op het Schokkerstrand (Ketelmeer).

Heel rustig leek het allemaal en dat kwam niet omdat er geen wind was.... er was iets anders wat opviel in al zijn afwezigheid... natuurlijk.... er waren geen strepen van vliegtuigen te zien en geen lawaai van vliegtuigen te horen. Zo moet dat honderd jaar geleden met dit scheepje ook geweest zijn; echte stilte en een volledig blauwe hemel; dat maak je niet vaak mee, prachtig!

In de buurt van Nederland een ereronde gevaren met wat meer wind. Daarna de dotterbloemen aan de kant 'gekust' en de ooievaars op de nesten weer na een jaar gedag gezegd. Wat een heerlijk weekend met ons vijven; Antonin, Vivienne, Joep, Marion, Vivienne en schipper Coby.

Oh ja niet vergeten; we hebben met drie alvast in de jaaglijn gelopen; alvast geoefend voor de Mattenschippersrace.

Even een beetje wind en gaan...
Even een beetje wind en gaan...

Het volgend weekend waren we helemaal klaar voor de Mattenschippersrace. Met de 11 tallige bemanning op de boot geslapen. Ik op een luchtbedje (dank Coby voor het meenemen!).

Na een heel goede start langszaamaan wat naar achteren gezakt; uiteindelijk kwamen we uit op een plaats 8... net achter het Gudsekopje. De hele dag was het al stuivertje wisselen met de Gudsekop.

De volgende dag lekker nagenieten in Jonen
De volgende dag lekker nagenieten in Jonen

Groet, Vivienne

Bijtanken op de vriendschap

Workum – Nederland 12 en 13 april 2008

Zaterdag ochtend half 8 vertrekken Emile en ik van huis met achterin de auto de half-winder, het nieuwe luik door Bernard beschilderd en alle boodschappen voor een gezellig weekend op de vriendschap. Voor mij is het al weer bijna twee jaar geleden dat ik op de vriendschap zeilde en Emile gaat voor het eerst mee. Ik heb dit weekend ruim van te voren gepland mar nu zie ik er toch tegenop. In de 5e maand van mijn burn-out, realiseer ik me nu dat ik voor het eerst weer zo ver van huis ben en dan ook nog langer dan een paar uur. Bovendien was het een zware week en voel ik me minder fit dan in voorgaande weken. Mijn energie niveau is nog op een zeer laag pitje en ik kan niet echt iets doen aan boord. Maar het zijn natuurlijk zorgen om niets, want de boot heet niet voor niets de vriendschap! Bernard is schipper dit weekend en ik heb het met hem besproken. Hij heeft gezegd dat het mijn opdracht wordt om niets te doen, te genieten van het bootleven en me te laten verwennen. Even na 9 uur komen we aan in Workum en worden we met open armen ontvangen door de rest van de groep, Bernard, Jet, Janneke ken ik al en we maken kennis met Mirjam, Merijn en Wouter. De koffie staat al klaar en we bomen de boot nog even langs de winkel voor wat touw, putsen e.d., tanken water en dan vertrekken we echt.

De boot moet richting Blokzijl worden gebracht omdat van daaruit volgende week de Mattenschippersrace wordt gevaren. We besluiten om door Friesland te zeilen en niet buitenom over het IJsselmeer te gaan. De wind is harder dan de voorspeldewindkracht 4, eerder 5 en soms 6, dus eerst maken de anderen een rif in de zeilen en dan zeilen we het Slotermeer op. Het Slotermeer is erg ondiep, de zwaarden kunnen niet diep en moeten steeds opgehaald worden om vervolgens weer gevierd te worden als het maar even kan, want we kruizen het meer over en we verlijeren erg. Er hangen buien maar het gaat maar niet regenen en af en toe komt ook de zon tevoorschijn. We zijn allemaal blij dat het weer zich zo goed houdt. Emile heeft zijn vuurdoop aan het roer en de anderen staan klaar bij de fok en de zwaarden.

Na de activiteiten buiten te hebben aanschouwd ga ik eerst maar eens in het vooronder liggen. Het is koud dus ik hou mijn zeilbroek aan als ik onder de slaapzak kruip en ik slaap met mijn benen in kleermakerzithouding zodat ik niet uit mijn bed rol. We gaan flink schuin en ik geniet van de bewegingen van het schip en het geluid van het water langs de romp. De vriendschap is een snel schip en het lijkt of we vliegen. Ik vind het altijd weer een bijzondere ervaring om te voelen hoe we met hulp van de natuurkrachten ons verplaatsen. Een respectvolle samenwerking tussen mens en natuur.

Als ik overeind kom voor de lunch van gebakken eieren met spek, is het interieur van de boot een chaotisch schouwspel want alle tassen, slaapzakken en andere spullen zijn door de boot geslingerd, maar alles wordt weer opgeruimd en ik vind zelfs mijn bril weer terug. Na de lunch zeilen we verder over de Friese meren en kanalen en ik zit buiten in de zon en geniet. De andere werken hard en ik vind het jammer dat ik niet mee kan doen, maar voor alle activiteiten is flink kracht nodig en dat heb ik nu niet. Maar gelukkig zijn er burn-out ervaringsdeskundigen aan boord en er wordt mij verzekerd dat ik het allemaal weer goed komt als ik maar geduld heb. Ik ga dus hoopvol door met rusten en schrijf in mijn dagboek en teken de mast met zeilen vanuit een liggende positie aan dek.

Als we om 5 uur willen aanleggen in de buurt van Driesluis hoor ik buiten een harde plons en Bernard roept NEE! Bij het bomen is het in het water gevallen en Jet moedigt hem aan er snel uit te klimmen via het zwaard voordat hij tussen de wal en het schip bekneld raakt. Maar een half uur later heeft Bernard droge kleren aan en zit hij met ons in de zon te borrelen en hangen zijn natte kleren hoog in de mast te wapperen. Het waait nog flink en ze zijn dan ook voor het donker wordt zo goed als droog (zie foto). We besluiten de dag met een gezond en lekker diner en een ontspannen avond bij de kleine houtkachel met praten en lezen.

De volgende morgen krijg ik ontbijt op bed en ik sta pas om tien uur op als we al weer varen. Vandaag varen we voornamelijk door kanalen en brede sloten. Met de wind van voren en van opzij kan er niet worden gezeild dus wordt het bomen en op de motor varen. Maar ook dat is een goed leerschool voor ons cursisten want door een ondiepe smalle sloot in de Weerribbe sturen met zijwind is verre van makkelijk! Ik sta zelf ook nog even aan het roer en manoeuvreer de boot door een smalle bocht. Gelukkig, ik weet nog hoe het moet! Het voelt goed om de boot onder mijn hand aan het roer te voelen en hem (of is het haar) te laten doen wat ik wil. En ondertussen komen de bossen touw op het dek en worden er reparaties uitgevoerd. We leren splitsen, takelen en de valreepsknoop. Bernard is altijd in voor speciale opdrachten zoals: we mogen pas weer praten als we 5 verschillende vogels hebben gehoord. De kiekendief maakt helaas geen lawaai, maar wel de leeuwerik, de kieviet, de wulp, de huismus en de ooievaar (deze kleppert er op los). Uiteindelijk als je er op gaat letten zie en hoor je nog veel meer vogels!

Voor de lunch laten we de boot in de kant drijven en we eten brood met tomatensoep. Daarna moeten we nog maar een klein stukje naar het gehucht Nederland in de buurt van Blokzijl. Het werk is nog niet gedaan want vlak voor Nederland is een brug waarvoor we de mast moeten strijken. Ik lig weer in mijn kooi, hoor de voetstappen op het dek en langzaam gaat het enorme contragewicht van de mastvoet naast mijn bed omhoog terwijl de mast buiten langzaam zakt. Door het open luik zie ik de spierballen opbollen bij dit staaltje van kracht en vooral evenwicht. Na het aanleggen in Nederland krijg ik vrijstelling maar gaan de anderen aan de slag met het inpakken van de bagage, en het opruimen en schoonmaken van de boot terwijl Jet en Emile door coschipper Rob met de auto naar Workum worden gebracht om de auto’s op te halen. Voordat we echt vertrekken praten we na drinken en eten we nog wat restjes. Er hangen regenbuien om ons heen en we doen de luiken dicht en weer open maar nog steeds blijft het bij ons droog en schijnt de zon!

Voor ik in de auto stap haal ik nog even diep adem en snuif de lekkere bootlucht in me op als herinnering voor thuis!

Door: Caecilia van Stigt

Naschrift van Schipper Bernard:

Nog vermeldenswaard is dat we hadden allemaal goed geluimde brugwachters hadden deze reis. Die van Ossenzijl constateerde dat we mooi op tijd waren voor de mattenschippersrace… Die van Echtenerbrug wilde 2 Euri bruggeld hoewel er 1.40 Euro in de almanak stond, maar die was gedrukt op zulk glad papier dat je je kont er niet eens mee kon afvegen… En de brugwachter van Workum vond dat we al bomend een gang als een kogel hadden… Geen wonder dat er dan wel eens iemand overboord gaat, kniesoor die daar op let… 😉

Pasen 2007

Met Vivienne, Joost, Coby, Job en Daniël zijn we op het fokje uit Workum vertrokken richting Nederland. In de Inthima-sloot vonden we het genoeg en hebben we het grootzeil aangeslagen en gezet. In de rakken naar Woudsend hebben we bij elke bocht moeten gijpen. Handen en armen begonnen weer te voelen hoe dat ook al weer was, dat zeilen. Op het Slotermeer even een paar rakjes hoog aan de wind, heerlijk om weer licht op één oor aan de wind te gaan. Voorbij Sloten hebben we geslapen aan de wal aan het Brandemeer. (Fossielen en prutsloot 1,5 meter diep). Kachel weer geïnstalleerd en genoten van de warmte.

Na het paasontbijt konden we weer ruim bezield op pad, wat een luxe. Langs Follega naar Echtenerbrug. Vanaf daar zijn we de Tjonger afgekruist richting Kuinre. Prachtig water, bijna geen andere boten. Gekruist door de prut, stukken Tjonger van maar 20 meter breed. Het kruisen ging heel mooi, zonder haperingen en vastlopen. Soms zagen we achter ons de veenkluiten, door het lijzwaard op gestuwd, boven water uitsteken. In die zachte prut leek het soms wel Yoghurt-zeilen.

Ondertussen woei het lekker (4 bft), en na de thee waren we wel in voor een rifje. Of het aan het rif lag of niet, daarna hebben we meerdere keren aan lager wal in de Elsen gehangen. Ook al geoefend met bomen laten staan, en een boom geboken. (kom ik op terug)

Vanaf Kuinre zijn we de Linde opgezeild op het fokje. Bij Ossenzijl geslapen. Natuurlijk weer een lekkere oorlam (zeer verdiend) en de geluksvogels die niet hoefden af te wassen konden zich te buiten gaan aan een potje rugby. Bij 9-9 is de wedstrijd afgebroken wegens blessures.

Maandag direct na de brug van Ossenzeil de weerribben in gedoken en anderhalf uur tegen de wind in geboomd. Wij zijn weer een beetje gewend voor de MSR. Vanaf dat NW-puntje in de weerribben konden we rustig op het fokje naar Nederland.

Ik had Jacob en Tinneke vorige week al gebeld, en ze hadden al tegen elkaar gezegd; "het loopt al tegen pasen, het skûtsje zal ook wel weer komen". Ze vonden het leuk dat we er weer waren en genieten van het gezicht.

Lekker opgeruimd en gesopt, en genoten van de klepperende ooievaars. We hebben dus een heerlijke start van het seizoen gehad. Prachtig gezeild, ons scheepje doet het toch zo goed, en genoten van de mooiste stukjes van Nederland.

Reactie van Vivienne van Sante op 6 mei 2007 om 22:11 uur

Hoi!

Ik heb Coby een cedeetje met foto’s gegeven van deze heerlijke tocht. Wellicht leuk ter illustratie?Onder andere prachtige foto’s van het bomen in de weerribben, twee ketelbinkies zwaaiend aan de touwen rond de mast.

Groet, Vivienne

Weerribben

Fotootjes van de weerribben en het plaatsje Nederland waarover Peter zo prachtig vertelt van 2 jaar geleden!

Weerribben Weerribben