Breng gedachten vol verlangen naar het lege stille strand

Aan boord: Bernard; Aletha, Ruud, Ruth

Ontspannen midweekje na Pinksteren. Vanuit Harlingen zuiderhaven naar Vlieland gevaren. Zorgvuldig mijden we de strekdammetjes ( herinnering aan 2013 komt boven) en waden naar de wal bij laag water. We struinen de hoofdstraat af voor broodnodige proviand. Met het volgende getij eindigen we op de Vliehors. Op het strand komt een jeep op ons af en een militair uniform maakt ons duidelijk dat we niet naar het  Reddingshuisje midden op de Hors mogen lopen. Dit was vroeger een vluchtplaats voor gestrande drenkelingen, nu ingericht als juttersmuseum en natuurlijk een fantastisch decor. Er zijn filmopnames. Achteraf realiseren we ons dat de militair misschien wel een ordinaire acteur was zonder enige autoriteit. Maar we houden ons aan zijn instructies. Er is tenslotte ruimte genoeg voor onze 4 zieltjes op zoek naar rust en ruimte.

 

De Vliehors is een zandvlakte van 20km2 aan de westkust van Vlieland., waar vindt je dit nog in Nederland. Ieder poedelt en wandelt wat of staart voor zich uit de leegte in. We genieten volop.

Vliehors Express

Brandende zon op je huid en er staat een mooi gedicht geschreven in het fijne zand door de banden van de Vliehors Express;

Breng gedachten vol verlangen naar het lege stille strand Schrijf ze duizend stille malen tussen duizend korrels zand.

’s Avonds bij ondergaande zon komt de voorstelling naar ons toe. Voor de steiger stopt een jeep, enkele militairen stappen uit incl cameraman en bepakking. Het silouet van de met dons beklede geluidsopname apperatuur is duidelijk herkenbaar. Op een afstandje lijken het net wandelende takken die zich over iele steiger bewegen. Even later komt de veerdienst De Vriendschap de acteurs oppikken. Wachten wachten wachten zijn ze blijkbaar wel gewend. Take 5..Cut.

 

steigervoorstelling

Door het zeegat naar Texel en dan vallen we droog op een prachtige plaat nog voor het middaguur. Ruud geniet als naturist van het snikhete windstille weer, Ruth naait verder aan een zeilenzakje en Bernard leest. Aletha schildert het ruim geel tot de verf op is. Zo ontspannnen dat we het er maar niet over eens kunnen worden of het nu dinsdag of woensdag is. Gelukkig weet de schipper nog dat we vrijdag in Harlingen terug willen zijn voor de start van Oerol.

Aletha

Geef een reactie