Muziek maken

Maatje(s) Omdat ik het [...]]]> Aanleiding  
Toen ik het artikel over de wadzeilweek las wist ik het eigenlijk meteen. Dit is leuk, dit wordt fantastisch. Ik wil de Waddenzee wel eens bekijken en op deze manier is het wel heel bijzonder. Maar het duurde toch nog een week voordat ik me aanmeldde.  

Muziek maken

Maatje(s)
Omdat ik het leuk vind om dit met een maatje te beleven heb ik Ronny hierover verteld en uitgenodigd om mee te gaan. Omdat er later nog plaatsen beschikbaar zijn heb ik andere vrienden benaderd om ook mee te gaan. Stefanie en Maud en Ardine zijn ook enthousiast over de wadzeilweek en gaan mee.  

Hernia
Ondanks dat ik al sinds mei weer mei hernia klachten loop en besluit ik toch mee te gaan met de zeilweek. Het lijkt me te leuk en we zien wel. Ik hoef me toch niet druk te maken of zwaar werk te doen?  

Vrijdag 30 juli
Van schipper Rob hebben we te horen gekregen dat we de avond van tevoren al terecht kunnen op het schip. Van die mogelijkheid willen we graag gebruik maken (acclimatiseren). Dus vrijdag rond 7 uur vertrekken we. Eerst Ardine ophalen, dan naar Maud en Stefanie en dan Ronny ophalen. Bestemming Workum alwaar de boot, een skutsje, ligt. Meteen zijn we Maud en Stefanie (auto) al kwijt. Later blijkt dat ze nog even terug naar huis zijn gereden om de wc (?) te controleren. Rond 21 uur komen we dan eindelijk (beetje verkeerd gereden) in Workum aan bij de boot. Er is al iemand, Rita. Ik denk dat ze van de organisatie is, maar dat blijkt niet zo te zijn. De boot is ‘gewoon’ toegankelijk, niet op slot. Wij gaan aan boord, maar oh oh wat is dat krap allemaal. Ik wist al wel dat de kajuit laag zou zijn, maar het is allemaal erg wennen en ik stoot een paar maal mijn hoofd aan de lage onderdoorgangen. AU!. Bovendien blijken de meeste bedden reeds bezet. Ik kruip helemaal naar de boeg. In het gangpad ligt allerlei zeilhout, lastig. Daar is nog een slaapruimte, zonodig nog krapper (minder hoog). Daar ga ik niet bivakkeren is mijn eerste reaktie. Maar er blijkt een luik naar het dek te zijn en dat maakt het verschil. Ik heb trouwens geen andere keus dus vooruit maar. Bedje opmaken, voor tassen en koffer een plekje vinden. En dan voeg ik me bij de anderen die in het keukentje zitten. Ronny is niet helemaal tevreden met haar plek. Ze had daarover afspraken gemaakt met Rob, maar die zijn blijkbaar niet ingelost. Met haar voer ik (als vanouds) diskussies. Lekker uitdiepen dus, maar soms heel vermoeiend. We besluiten met z’n allen naar het centrum van Workum te gaan, even een kroegje pikken. Daar blijkt het al 23.30 te zijn. Het eerste kroegje is dicht, maar er is er nog een. Heerlijk even ontspannen met een glaasje en kennismaken met degenen die we nog niet kennen, Frans en Rita.  

Water

Zaterdag 31 juli
Rond 8.30 uur komt schipper Rob aan bij de boot met zijn dochter Eefke. We maken Kennis en Rob verteld over de boot (zijn pareltje) en ontvouwt de plannen voor de komende dagen. Omdat de wadzeilweek in Lauwersoog zal eindigen dient daar een auto afgeleverd te worden. Maud, Ronny en Rita zorgen daarvoor en doen een retourtje Lauwersoog. Intussen heeft Ardine haar twijfels of ze nog wel mee wil. Ze is emotioneel, maar waarom is (mij) niet duidelijk. Ze gaat naar de VVV om alternatieven (overnachtingen) te onderzoeken. We zeggen haar dat ze maar vooral haar gevoel moet volgen. Ik biedt haar mijn auto aan als voor het geval ze de week in Friesland wil blijven, maar ook voor haar bagage. Ik stel haar voor dat – als het zo uitkomt- ze met de auto vrijdag naar Lauwersoog komt.  

Schipper Rob

Met Eefke ga ik naar de bakker. Ze is een gezellige meid en ze praat ronduit. Ze blijkt in Arnhem te wonen in een gastgezin ivm vooropleiding dansacademie (Artez). Na het ontbijt moeten er boodschappen worden gedaan voor de week. Iedereen mag zijn wensen kenbaar maken. Dus iedereen zijn eigen verslaving zullen we maar zeggen.Als Maud, Ronny en Rita terug zijn is het tijd om te vertrekken. We lossen de trossen, keren de boot en varen op de motor door Workum naar de haven en naar de sluis. Ardine heeft inmiddels besloten toch niet mee te gaan. Ze heeft een Bed en Breakfast geregeld. Ze vaart nog mee tot aan de sluis. Daar nemen we afscheid van haar. We varen het IJsselmeer op. Het weer is typisch hollands. Wind en wat regen. De fok is voldoende om op te zeilen. De veiligheidsvesten moeten aan terwijl we koers zetten naar Kornwerderzand (sluizen naar Waddenzee). Kitesurfers zien we kapriolen uithalen. Het waait er goed voor. Bij Kornwerderzand kruisen we de afsluitdijk. Voor zonsondergang (ca. 21 uur) meren we af aan de steiger na de sluizen. Stefanie maakt een heerlijk maaltje.  

Sluis Kornwerderzand

Zondag 1 augustus
Vandaag is de bestemming Oost Vlieland. Het weer is ten goede gekeerd, blootjesweer! De sfeer is goed. Na een lekker engels ontbijtje en het uitvaren op het wad gaan de zeilen omhoog. Vooral Maud en Rita assisteren Rob en Eefke bij het heisen van de zeilen e.d. Rob is een echte verteller, heel enthousiast over de boot (skutsje), het wad, het zeilen, de eilanden etc. Er is veel zeilkennis over te dragen aan deze onervaren bemanning. Hij doet het allemaal op een zeer bemiddelende manier. Boven land zien we bewolking hangen, op zee is het zonnig. Dat is vaak zo verteld Rob.  

Er zijn (tegenwoordig) veel zeilers op het wad. Rob: “de ANWB is van grote invloed geweest dat zeilers ook op het wad zijn gaan zeilen. De organisatie is erg actief op het gebied van info-verstrekking waardoor zeilers een goed beeld hebben gekregen van de mogelijkheden op het wad.” Maar de andere boten volgen steevast de vaargeulen. De skutsje kan echter over de banken zeilen vanwege geringe diepgang en het feit dat de boot ophaalbare kielen heeft. Dat maakt dat de skutsje vaak sneller op zijn bestemming is omdat een rechtere koers gevaren kan worden.  

Vlieland ziet er aantrekkelijk uit als we naderbij komen. Het duin geeft het eiland hoogte. Naar de vuurtoren loopt een zandpad. We vallen droog ruim van de kant.  

We gaan op wad-verkenning en zoeken zeevruchten. Maud is al bezig oesters te zoeken. Dat wordt oesters eten/proeven. Niet iedereen voelt daarvoor, maar ik wil dat wel eens proberen. Rob weet hoe je ze moet bereiden. Je moet de kleinere schelpen hebben. Openmaken, goed spoelen en een beetje citroensap erbij doen. Dat is goed te eten zeg! Maud is helemaal enthousiast, maar Stefanie wil er niet aan. Jammer! En Ronny wil het ook wel eens proberen. Zo is het borreluurtje compleet.  

Oesters eten

Japanse oester

Maandag 2 augustus
Vandaag is de bestemming Terschelling. Maar eerst gaan we even Vlieland Oost in. Naar de dokter. Ronny heeft lelijk haar hoofd gestoten en wil daar even naar laten kijken. En dan even door de winkelstraat wandelen. Even de sfeer opsnuiven, misschien iets kopen. Brood is er nog nodig. 

Om 2 uur vertrekken we dan richting Terschelling. Een heerlijke voorspoedige tocht langs o.a. het onbewoonde eiland ‘de Richel’. Op het dek is het goed toeven genietend van de zee en de vergezichten. We vallen droog in de buurt van de aanlegsteiger van de ferry waar meer boten liggen. Het is tijd om even te zwemmen. Na Rob gaat Rita te water. Echte waterratten! Ik zwem richting steiger en kom langs een andere boot met de naam “Vrijheid”. Een mooie schuit en dat zeg ik tegen de opvarenden. Prompt wordt ik uitgenodigd voor een borreltje, terschellinger juttersbitter. Erg gezellig.  

De boot valt droog vlak bij een watergeul. Daar zitten garnalen zegt Rob. Maud gaat garnalen vissen met het schepnet, maar erg veel levert het niet op. Wel genoeg om tijdens het borreluurtje te proeven. Beroepsvissers leggen in de geul een net aan. Dan ik het tijd om wat muziek te maken. Stefanie op viool en ik op gitaar. We spelen wat van ons repertoire. We krijgen bijval van de mensen/zeilers om ons heen en mensen aan de kant. Erg leuk.  

Garnalen vissen

Muziek maken

Dinsdag 3 augustus
Vandaag is de bestemming Ameland. De vissers, die gisteren hun net hebben uitgelegd komen dit weer ophalen. Wij kijken met belangstelling naar de vangst. Maud wil graag een vis hebben en onderhandelt over e.e.a. Het wordt een harder voor 10 euro. Dat is goed betaald en wij kunnen een visje verschalken. Maud en Stefanie maken er een lekkere vissoep van. Ik mag vandaag sturen. Dat is leuk om te doen en je krijgt wat feeling met het zeilen.  

‘s Avonds weer lekker muziek gemaakt. Stefanie probeert een zangsessie tot stand te brengen. Wat is ze toch aanstekelijk enthousiast. Leuk! Eefke maakt foto’s en video-opnames van het musiceren. Rob wil er wel een compilatie van maken.  

Woensdag 4 augustus
Bestemming Ameland Oost. Maar eerst is er gelegenheid om Nes op Ameland te bezoeken omdat het zeilen vanwege getij pas na 2 uur plaats gaat vinden. Ik ga met Ronny aan de wandel op weg naar Nes. Onderweg komen we Maud en Stefanie tegen. Samen drinken we koffie bij een café. En dan slaat het weer om. Het onweert (dichtbij) en het regent ineens pijpestelen. We wachten het af onder de luifel buiten. Even later komt Rob (op blote voeten, altijd) aanlopen en vergezeld ons. Als de regen na enige tijd wat luwt keren we terug naar de boot. Het is tijd om te vertrekken.  

Maud vist

Onderhand wordt het tijd om contact op te nemen met Ardine. Wellicht is ze in Friesland gebleven en is ze met de auto in Lauwersoog.  

Vandaag ben ik aan de beurt om te koken. Ik heb pannenkoeken voor het stel, maar het is erg lastig manouvreren in het keukentje. Kromme benen krijg je ervan, maar de pannenkoeken worden gewaardeerd. Lekker met spek, appeltjes, banaan, name it.Inmiddels wordt het duidelijk dat het vele gekruip op de boot gevolgen heeft voor mijn hernia. De pijn neemt toe.  

Donderdag 5 augustus
Bestemming Schiermonnikoog. Maar eerst Ameland Oost beleven. Het is een paradijselijke plek. Een lange smalle strook duinachtig land met aan weerszijde de Wadden- en de Noordzee. Er komt bijna niemand omdat het ver weg is van de bewoonde wereld. Wel rijdt er af en toe een toeristenbus. Wij wanen ons in het paradijs. Ik neem de benen voor de koffie en loop langs de vloedlijn richting Noordzee 1,5 km verderop. Lekker even alleen langs de zee lopen. Terug neem ik de route rechtsteeks terug naar de boot over de duinenrij. Mooie uitzichten. En dan kom ik Rita en Stefanie tegen die nog onderweg zijn naar de branding. Ik loop mee. Bij de branding daagt Rita me uit om mee de zee in te gaan. Door de mui naar de volgende bank waar de golven veel hoger zijn. Lekker op de golven zwemmen. Rita is een mooi mens denk ik.  

Rob en Eefke hebben zich inmiddels ook bij ons gevoegd en hij attendeert op de tijd. Het is tijd om terug te lopen naar de boot, door de duinen, een stukje kweldergebied, dan een stukje wad. Hier groeit ook zeekraal.Met Ardine afgesproken dat we elkaar vrijdagmorgen om 8 uur bij de sluis in Lauwersoog zullen treffen. We zullen dan nog een stukje van het Lauwersmeer gaan bezeilen en Ardine kan dan nog even mee.  

De hernia begint toch wel lastig te worden en ik meldt kapitein Rob dat ik wellicht niet mee vaar op het Lauwersmeer om meteen maar naar huis te gaan.  

Vrijdag 6 augustus
Bestemming Lauwersoog. Vanwege het tij wordt er vroeg opgestaan. Voor 7 uur varen we al richting Lauwersoog. Om 8 uur komen door de sluis van Lauwersoog. Vaarwel Waddenzee, adios. Het duurt nog even voordat we Ardine aan boord hebben. Samen doen we nog een tripje over het Lauwersmeer. Daar is het water weer zoet. Ik wil me wassen, het zoute water wegspoelen, maar waarom? Ik laat me door Maud met emmers water bekogelen, dan inzepen en weer emmers water en plons, zwemmen. Rob en Rita waren me al voorgegaan. Na een tochtje over het meer meren we rond 14uur af aan de jachthaven. Het zit er bijna op. We bekijken de vele jachten die er liggen, maar de skutsje heeft toch onze voorkeur (gekregen). Wat een schip, wat een mogelijkheden. Nu volgt de grote schoonmaak en het verdelen van de overgebleven spullen en het vereffenen van de kosten. Ardine bereidt de maaltijd. Het is een mooie dag, maar ik heb nu echt last van mijn hernia.  

Zwemmen in zoet water

Helemaal schoon

Koude douche

We nemen afscheid van elkaar, bedanken Rob en Eefke voor de mooie bijzondere tijd en hopen op een weerzien. Ardine wil wel rijden en ik vindt het best. 

vlnr; Lotty, Pauline, Simon, Yoram, Vivienne, Coby (schipper).

en Sandra

De week stond natuurlijk in het teken van Natuur, maar ook van sterke mannen en jonge honden, zeehonden, strakke planning, halve finale voetbal, nieuwe zwaardstrijkers, verjaardag van Pauline, zwemmen, [...]]]> Aan boord:

vlnr; Lotty, Pauline, Simon, Yoram, Vivienne, Coby (schipper).

en Sandra

De week stond natuurlijk  in het teken van Natuur, maar ook van sterke mannen en jonge honden,  zeehonden, strakke planning, halve finale voetbal, nieuwe zwaardstrijkers, verjaardag van Pauline, zwemmen, het wad rond spitten op zoek naar pieren, draadwormen, en spelletjes (zuiderzee spel)…

geen wind..wel sterke mannen

..en jonge honden

… en zeehonden

 de oude zwaardstrijker was afgebroken en moest vervangen worden, handig dat laagwater

Vivienne had de Natuurles goed voorbereid:

de theorie

 …en de praktijk…

De kleine gaatjes zijn het werk van tepelhoorntjes, dat zijn roof-slakjes, die met hun tong een klein gaatje maken in de schelp van andere weekdieren. Ze slurpen het weekdier dan uit zijn schelp.

goed luisteren en dan…

… en reven

…en klaarmaken voor vertrek

Er  is ook tijd om de Leucothea op te tuigen

 en te varen,hier is Simon

veerman van ankerplaats naar vaste wal.

De reis plannen

Pauline is jarig… Hoera Hoera.. en.. lang zal ze leven…

prachtige wolkenluchten

en altijd iets te doen

ook in de avond varen

Het was een fantastische week, veel gevaren en van alles geleerd over het wad, we hebben super genoten!!

(N.b. met dank voor de prachtige foto’s aan Pauline, Lotty en Sandra)

De bemanning. Foto Ester Vrij.

Er rijden slechts sporadisch bussen naar Lauwersoog. Bovendien vertrekt de laatste bus al vrij vroeg. De meeste opstappers kom je daarom al tegen bij de bushalte. Zo ook dit jaar. De gesprekken komen snel [...]]]> Aan boord: Ester, Lotty, Marjolein, Elke, Mip, Petra, Joost en Antonin (schipper) 

De bemanning. Foto Ester Vrij.

Er rijden slechts sporadisch bussen naar Lauwersoog. Bovendien vertrekt de laatste bus al vrij vroeg. De meeste opstappers kom je daarom al tegen bij de bushalte. Zo ook dit jaar. De gesprekken komen snel op gang waardoor de lange busreis door het vlakke Groningse land voorbij vliegt. 

Zaterdag 

Vanwege het tij met het LW midden op de dag deze week lijkt het handig om steeds tussen de middag warm te eten. Na de maaltijd wordt het langzaam aan tijd om te vertrekken. Rob, die de week ervoor had gezeild, had me vrijdag al ingelicht over de bijzonderheden. Ik wist daardoor al dat de motor matig startte. Maar toen het zover was om de motor te starten, bleek de bedieningshandel muurvast te zitten. Een paar pogingen gedaan om hem beschaafd vrij te krijgen, maar dat lukte niet. Er zat uiteindelijk weinig anders op dan het hele geval te demonteren om achter de oorzaak van het euvel te komen. Binnenin bleek de handel vrijwel dichtgeslibt met fijn zand vermengd met vet. Na reiniging en montage (dit maal met minder vet) werkte de handel weer naar behoren. Probleem opgelost mede dankzij de hulp van onze vrouwelijke boordwerktuigbouwkundigen Lotty en Ester. 

De reparatie kostte de nodige tijd waardoor we pas laat in de middag konden uitvaren rond HW. De wind was stevig en uit WZW. Door de Robbengatsluis en voortvarend richting het Pieterburen Wad. Het was meteen weer genieten. Met een WZW-wind kan je Noordpolderzijl halve wind aanlopen met sommige delen van de geul aan de wind. Ruim twee uren na HW sturen we de geul naar Noordpolderzijl in. De stroom is tegen van het afgaande water. We hadden de stevige wind nodig om met voldoende vaart door de geul te varen. Als we er nu te lang over doen, dan lopen we halverwege vast. De boeg duwt het water opzij. De smalle en ondiepe geul versnelt het water om het schip waardoor de stroomweerstand nog groter wordt. Het dal van de boeggolf halverwege het schip trekt het water van het omliggende wad. De randen van de geul komen even boven het water uit. Vlak voor de kwelders, net buiten de vaargeul lag al een tot luxemotor omgebouwd vrachtscheepje vast op het Wad. Zo te zien met nog hooguit 2 decimeter water er omheen. Op een afstand van ongeveer 10 m glijden we er langs wat een onwezenlijk beeld oplevert. Even later strijken we de zeilen en leggen aan tegen de kade van Noordpolderzijl in het laatste licht van de dag. De mooiste manier om Noordpolderzijl aan te doen. 

Zondag 

We wilden uiterlijk half acht vertrekken uit Noordpolderzijl om zover mogelijk naar het oosten te komen. Tegen 7 uur zijn al genoeg mensen wakker en bovendeks om te vertrekken. De wind is nog zwak. We draaien rustig de kop door de wind met de boom en de fok en gooien los. Het is halve wind. Omdat we weinig vaart hebben verlijeren we snel naar lager wal ondanks gebruik van het zwaard. Er zijn te weinig mensen bovendeks om snel en adequaat actie te kunnen ondernemen met de fok en de bomen. Dan is de lastige beslissing: verstoren we de ochtendstilte en starten we toch de motor om onze tijdwinst te behouden of verspelen we onze tijdwinst door aan lager wal te geraken maar behouden het genot van de ochtendstilte. Vooruit, dan toch maar de motor. De grote vraag is echter of ie nu wel in één keer wil starten want anders wordt het alsnog aan lager wal. En wonderbaarlijk genoeg start deze keer de motor meteen de eerste keer. Dat geeft dan wel weer een goed gevoel over het besluit om de ochtendstilte te verstoren. Het is overigens meteen de laatste keer deze week dat ie in één keer start. 

Eenmaal terug bij de Zuidoost Lauwers gaat het oostelijk richting het wantij van het Uithuizer Wad. De wind trekt aan. We naderen snel de Eems en steken hoog aan de wind naar Borkum om vrij te blijven van de banken Meeuwenstaart midden in de Eems die elk jaar hoger komen te liggen. Met ruime wind varen we snel de hoofdvaargeulen van de Eems over onder Borkum door. Voorbij de haveningang van de voormalige marinehaven op Borkum gaat het net bezeild langs de tonnen en prikken richting het wantij onder het eiland. Op het wantij breken de golven achter het schip en dreigen we even vast te lopen. Met een marge van nul passeren we in hetzelfde tij een tweede wantij. Altijd weer mooi. De betonning achter het wantij is verwarrend. Net op tijd ontdekken we een vergissing in onze koers voordat we op een plaat dreigen vast te lopen. Ontspannen gaat het verder voor de wind richting Juist. Onder het eiland laten we het anker zakken op een beschutte plek en genieten van een warme maaltijd. 

In de loop van de middag hijsen we de zeilen weer en varen door naar Norderney. Door de stevige westenwind staat er een stevige deining in het zeegat tussen Juist en Norderney. We varen de haven in. Het deel van de kade achterin in de haven dat doorloopt tot in de jachthaven valt deels nog onder de Schiffsmeldestelle. Net voorbij onze ligplaats, de hoek om in een kleine kom, hoort de kade wel weer bij de jachthaven. Handig om te weten want het havengeld is waar wij liggen minder dan in de jachthaven terwijl toch makkelijk gebruik kan worden gemaakt van de douches van de jachthaven. Tot groot genoegen van de vrouwen. Alleen de schipper moet wat verder lopen om de formaliteiten af te handelen: de Schiffsmeldestelle bevindt zich helemaal aan het begin van de haven bij de veerboten. 

Maandag 

De wind is nog steeds stevig en ook nog steeds uit westelijke richting. We vertrekken ´s ochtends om half acht en varen met de motor tegen de wind in richting Juist. Door het ontbreken van een zeil rolt het schip meer dan gisteren in het zeegat en is lastig op koers te houden. We snijden een stuk af van de betonning om zo ver mogelijk weg van het zeegat te blijven. Het is even een uurtje doorbijten en scherp letten op de golven. Eenmaal terug in de buurt van Juist verdwijnt de ergste golfslag en is alleen de tegenwind over. Zodra de ruimte er is hijsen we de zeilen om verder te laveren. Na een paar slagen al (met stroom mee van het afgaand water) kunnen we net bezeild in één lange slag van onder Juist naar de Eemshaven varen. Ondanks dat het al tegen LW is, komen we zonder problemen op de Eems. Even komt het zwaard omhoog bij een bank maar daar blijft het bij. Op de Eems laveren we met lange slagen verder naar de ingang van het Uithuizer Wad. Bij de laatste bocht in de geul van het Ra-wadje en vlak voor het inmiddels drooggevallen Wad strijken we de zeilen en gaan voor anker. We besluiten om´s avonds niet verder te varen maar daar de nacht door te brengen. Door de krachtige wind tegen zou het toch vooral varen op de motor worden. In plaats daarvan spelen we aan boord het spel Saboteur. Vreemd genoeg wordt het nog een leuke avond. Door de afleiding van het spel merken we niet direct dat het anker is gaan krabben bij het opkomende water. We ontdekken het dankzij een ton in de buurt die als ijkpunt diende. De ton ligt nu wat verderop. Met de motor verleggen we het schip weer naar de juiste plek, steken alvast een tweede rif in het grootzeil en een rif in de fok uit voorzorg en hebben hoog en droog een heerlijke, rustige nacht op het Wad. 

Dinsdag 

De lucht is vandaag een stuk blauwer en de wind is afgezwakt maar nog wel tegen. Op de motor passeren we het wantij van het Uithuizer Wad en ter hoogte van Noordpolderzijl beginnen we met laveren over de Zuidoost Lauwers.. Bij het Pieterburen Wad maken we eerst een lange slag richting Simonszand over de plaat om halverwege overstag te gaan om met weer een lange slag uit te komen bij de Spruit. De motor was eerder vooral ingezet om nog over het wantij onder Schiermonnikoog te komen ondanks de wind tegen. Maar omdat de wind en de manoeuvreerruimte steeds meer afnemen, neemt ook de hoop af dat dat nog gaat lukken. Maar ach, het is inmiddels prachtig zomerweer en niemand is er rouwig om wanneer we vlak voor het wantij alsnog stranden op het Wad. We kunnen nog net even wat zwemmen of beter gezegd: in het water liggen. Als het water bijna van het Wad is verdwenen, ontdekken we zes lepelaars tussen de fouragerende vogels. Niet ver van de boot liggen de mooiste mosselen waarvan we twee emmertjes verzamelen samen met wat kokkels. 

Het eten was weer verassend goed. Foto Ester Vrij.

Na de warme maaltijd is het wachten op HW. Het wordt ook tijd om de voorraden en het water aan te vullen. De opties hiervoor zijn Schiermonnikoog of Lauwersoog. Wetende dat we vrijdag ook al moeten eindigen in Lauwersoog is het aardiger om naar Schiermonnikoog te varen. Naarmate de week vordert, verschuift het HW meer naar de avond. Volgens de getijtabellen is het vanavond pas om 22:30u HW bij Schiermonnikoog. Tegen die tijd is het ook vrijwel donker rond deze tijd van het jaar. De afstand van onze wachtplaats tot de jachthaven van Schiermonnikoog volgens de kortste route bedraagt ongeveer 13 zeemijlen. De kortste route is dan wel min of meer recht over de plaat onder Schier. Niet lang nadat we loskomen rond 19:00u gaat de wind helemaal liggen. Rustig op de motor varend genieten we van de mooie avond. Met stroom tegen doen we er al snel meer dan 3 uur over. Het laatste stuk varen we in de schemering en als we aankomen is het vrijwel donker. Er lijkt nogal wat discrepantie tussen de lichtkarakters van de boeien op het water en die op de kaart. Of is het gewoon gebrek aan ervaring? Veiligheidshalve wordt vooraf wat uitgebreider dan gewoonlijk de aanlegmanoeuvre doorgesproken. We zullen werken in stellen van twee personen bij de handelingen voor de aanleg. De binnenkant van de kopsteiger blijkt nog vrij en dankzij het rustige weer levert de aanleg daar geen problemen op. We worden vanaf de wal geassisteerd door de bemanning van de Ebenhaëzer die buitenop ligt. Ze tippen ons ook over de schuine bodem aan de binnenzijde van de kopsteiger waardoor bij LW het schip flink schuin zal komen te liggen. Dat is weinig comfortabel. Gelukkig is de eigenaar van de luxemotor Risico, die ook buitenop de kopsteiger ligt en ook nog wakker is, bereidt om ons bij hem buitenop te laten liggen. We verleggen het schip, maken nachtklaar en sluiten daarna een mooie dag af tegen middernacht. 

Woensdag 

Eerst was het plan om ´s ochtends snel boodschappen te doen, wat andere dingen te regelen en dan verder te varen. Maar eigenlijk is daar net te weinig tijd voor en we hebben al een paar lange dagen achter de rug. Het wordt daarom een rustdag op Schiermonnikoog. Om te genieten van het eiland en het prachtige weer. Het beloofd vandaag zelfs op de Waddeneilanden een tropische dag te worden volgens de voorspellingen. Een duidelijk beter plan dus voor vandaag. We doen rustig boodschappen, drinken uitgebreid een kopje koffie in het dorp en kijken verder wat rond. Een bezoek aan het plaatselijke antiquariaat is altijd aardig. Sinds een paar dagen komt regelmatig een bonte avond ter sprake. Nu is er ook alle tijd voor iedereen om daar wat voor te bedenken. De middag is gereserveerd voor zwemmen in de Noordzee. Bij een kalme aflandige wind is het water van de Noordzee bijzonder helder. Het strand is uitgestrekt en alhoewel waarschijnlijk alle andere vakantiegangers op Schiermonnikoog ook op het strand liggen vandaag, is het er toch rustig. Daardoor is het strand ook uitermate geschikt voor Marjolein en Elke om wat Salsa-danspasjes te oefenen. Het is jammer dat de subgroep te voet en die met de fietsen elkaar onbedoeld zijn misgelopen op het strand ondanks het geringe aantal andere badgasten. 

´s Avonds wordt in het centrum van het dorp een open lucht optreden bezocht van het plaatselijke Shanty-koor “Gin See to Heich”. Zeer geslaagd en een inspiratie voor de bonte avond. 

Prachtig weer. Zon, zee en wind.

Donderdag 

Het weer is ´s ochtends nog steeds geweldig. We willen naar de oostpunt van Ameland en daar droogvallen. Het is een mooie plek en dichtbij het Noordzee-strand. En het is niet ver van Lauwersoog zodat we vrijdag op tijd terug kunnen zijn. Vandaag is Joost dagschipper. Het is aan hem om te bepalen wat er moet gebeuren om daar te komen. Schipperen betekent dat je soms op alles tegelijk moet kunnen letten. De wind is naar het zuidoosten gedraaid. We liggen daardoor aan de lage wal. Dat maakt het afvaren lastiger. Overleg vooraf en goede instructies aan de overige bemanning zorgen ervoor dat dit zonder problemen verloopt. Via het Gat van Schiermonnikoog steken we de Zoutkamperlaag over naar het Wierummer Wad. De wind is inmiddels flink toegenomen en we willen al varende een eerste rif in het grootzeil steken. Het lukt niet goed om het schip bij te leggen om rustig het rif te kunnen steken. Bij de tweede poging komen we zelfs dwars op de wind te liggen met dichtgetrokken grootzeil en geen vaart. Een situatie met groot risico van omslaan bij deze harde wind. De situatie wordt gelukkig op tijd onderkend en de grootschoot snel gevierd. Geen moment te vroeg want het water stond al in het gangboord. Dan toch maar het anker er uit. Voor het anker liggend kunnen we alsnog rustig het eerste rif in het grootzeil steken. 

De tocht wordt voorgezet en spoedig zijn we bij Ameland. We ankeren dichtbij het eiland maar ver genoeg van de fourageer-gebieden onder de kust. Nadat het water is weggetrokken en de vogels zijn uitgefourageerd ondernemen we een gezamenlijke wandeltocht naar het eiland. De wind is er niet minder om geworden, eerder meer. De enkels ondervinden pijnlijk de schurende werking van het langswaaiende zand. Wanneer we terug bij het schip zijn, zien we donkere luchten opkomen vanuit het westen. Via via bereikten ons eerder al wat berichten over een weeralarm voor Nederland. Het weerbericht bij de havenmeester vanochtend ging nog uit van een prachtige dag. Telefonisch overleg met Rob leert dat windstoten tot 110 km/uur worden verwacht. Dat is dus windkracht 11. Alles aan dek wordt extra vastgesjord. We liggen gelukkig voorlopig nog een paar uren droog op het Wad. Kort na de voorbereidingen voor zwaar weer, begint het flink te regenen met onweer. De wind stuwt het water via spleten en kieren in de luiken deels naar binnen. Pannen genoeg gelukkig. Verder proberen we er maar weer een gezellige avond van te maken met het spel Saboteur. De verwachte windstoten blijven gelukkig uit. Het wordt zelfs niet meer dan windstoten van 7 Beaufort. Tegen 11 uur in de avond is het onweer voorbij en lijkt de wind af te nemen. Het was een bonte avond maar anders dan we ons hadden voorgesteld. 

Voorbereidingen voor het landelijk weeralarm dat inmiddels de Wadden heeft bereikt. Foto Ester Vrij.

Vrijdag 

De laatste dag van onze Wadweek. Het weer is ochtends een stuk vriendelijker. De wind is weer teruggedraaid naar het westen waardoor Lauwersoog eenvoudig is te bezeilen. Het gaat voor de wind. Het streven is om de bus naar Groningen te halen van 4 uur in de middag. Tegen 12 uur in de ochtend komen we aan bij de Robbengatsluis waar al meerdere plezierjachten op hun beurt wachten. Door de drukte duurt het ongeveer anderhalf uur voordat we zelf zijn geschut. Het plan om nog wat op het Lauwersmeer te spelenvaren valt daardoor in het water. Er blijft dan te weinig tijd over om ook nog het schip schoon te maken. In plaats daarvan ankeren we op het meer om nog rustig te lunchen. Tot grote verrassing van de schipper blijkt het idee van de Bonte Avond toch niet zonder resultaat. De bemanning heeft tussen het zeilen door –wanneer eigenlijk?– gezamenlijk een lied geschreven waarin de belevenissen van deze week en de eigenaardigheden van de schipper worden bezongen. Het lied krijgt zijn premiere tijdens de lunch. De schipper is natuurlijk ontroerd. 

Eind van de week. Weer naar huis. Enkelen hadden het helemaal gehad. Foto Ester Vrij.

Hier-o en daar-o
Op de wijs van: West Zuid-West van Ameland
(Hoog is de zolder, laag is de vloer) 

Zand in de motor.
Weer een dag voorbij.
Kunnen we weer varen.
Iedereen is blij. 

Refrein:
Hier-o en daar-o
Daar-o en hier
Hier-o en daar-o
Wat hebben we plezier. 

Hoog leve de Vriendschap.
Laag is het ruim.
Klam zijn de matrassen.
En verder schuim, schuim, schuim. 

Refr. 

Aan boord vele vrouwen.
Brute kracht te kort.
Maar je kunt vertrouwen
op groente op je bord. 

Refr. 

Koppen op het water
Hoor ik vier-op-voor?
Kruisen is geen zeilen
Met Antonin aan het roer 

Refr. 

Peilen of prikken
Over het wantij
Helder articuleren
Of was het roer naar lij? 

Refr. 

Als een blauwe macho
geef ik het bevel.
Schipper en matrozen.
Een dynamisch spel. 

Refr. 

Vroeg uit de veren.
Zo rond halluf zeven.
Vertrektijd halveren.
Op de Waddenzee. 

Refr. 

Dansend op de Wadden.
Boeiend groen en rood.
Zie ik daar een staakje?
Oh nee! Het is een boot. 

Refr.

Want wat een fantastische tocht is het geweest! Prachtig weer gehad: eerst zonnig met stevig waaien, dus nog wat fris. Dan [...]]]> Een korte vakantie, zeilend op de wadden met het bijna 100 jaar oude skûtsje “Vriendschap”.
Het waren slechts 4 dagen, maar we genoten zo intens, dat het achteraf voelde alsof het er 14 waren.

Want wat een fantastische tocht is het geweest!
Prachtig weer gehad: eerst zonnig met stevig waaien, dus nog wat fris. Dan 2 dagen warm, maar tóch niet zonder wind. Op de laatste dag bewolkt en toen wel even een windstilte, maar dan ’s middags, als apotheose, een harde bries waarmee we een flinke snelheid behaalden tot 8 knopen, gepaard gaande met enkele zware, doch lauwe regenbuien.
Al die weertypes leverden prachtige momenten op.
Veel van wat je wilt zien van het wad en meemaken op zo’n schip, is voor ons zo ongeveer aan bod gekomen.

Een fotoverslag.

De start is in Lauwersoog. Nog vóór de aankomst van onze schipper Rob vinden wij Vriendschap al in de jachthaven liggen en beginnen we met het inladen van alle bagage en proviand voor 4 dagen.

Eenmaal door de sluis en buitengaats, is het met windkracht 5 al goed toeven daar boven op het dek,

…hoewel die bries ons nog wel in de kleren en zwemvesten houdt.

En als dan tegen de middag…

…het skûtsje vast komt te liggen op een droogvallende zandplaat,
genieten we in ons blootje van…

…de aangeklede borrel.

De tweede en derde dag verrassen ons met temperaturen rond de 25 graden. En toch ruim voldoende wind om lekker te kunnen zeilen!

Dus alles uit, maar zwemvesten nog aan.

“Griekse toestanden” schalt het over het dek. En terecht. Want moeten andere mensen er niet honderden euro’s voor uitgeven om in verre reisgidslanden met zo’n schip te kunnen zeilen onder deze prachtige weersomstandigheden?

De luierende zeehonden in de verte op een zandplaat…

…doen je beseffen dat je toch ‘gewoon’ op de Waddenzee vaart.

Bij windkracht 3 zijn de zwemvesten ook niet meer nodig en…

…op het dek kunnen we voorbeeld nemen aan die zeehonden.

‘s Middags vallen we eerder dan gepland droog op…

…een plaat waar op veilige afstand ook weer zeerobben een droge richel hebben gevonden.
Aan de horizon het vasteland van Friesland.

Als de zon weer daalt valt het wad helemaal droog en ligt het schip geheel verlaten van de rest van de wereld.

Wat een rust en wat een prachtig decor.

Na een nacht in je kooi door het opgekomen water te zijn gewiegd, vind je de volgende ochtend het skûtsje weer droog op de zandplaat liggen, maar dan 180 graden gedraaid. Het wegtrekkende water heeft samen met de wind…

…de meest bijzondere sculpturen in het zand gecreëerd.

Na het ontbijt wordt de Vriendschap opnieuw door het water opgetild en kunnen we onze tocht voortzetten. Het weer is nu zo geschikt dat, met een zeer matige wind…

…zelfs achter de boot gezwommen kan worden langs twee lijnen.
Nieuwsgierig worden we gadegeslagen door een zeehondje dat ons een tijdje volgt.

Terwijl na de borrel…

…in de kombuis (door ieder om de beurt) het diner bereid wordt…

…speelt de yogaleraar onder ons, serene noten op zijn traditionele Indianenfluit,

…en ‘masseert’ hij ons met de doordringende tonen van zijn klankschalen.

Weer een ander…

…doet aan tai chi en geeft op het wad een beginnerscursus.

Na het eten afwassen, simpelweg in en mét zeewater…
…dat – niet voor de kniesoor – zonder zeep alles met zand en de borstel prima schoon krijgt.

De laatste ochtend ‘wad’ minder weer, met ‘wad’ meer bewolking.
Terwijl anderen de eieren met spek voor ontbijt klaarmaken…

…drinken we alvast thee of koffie…
…die op specifieke wijze gezet wordt zoals Rob ons aan het begin van de reis al geleerd heeft: zonder filter en met niet meer dan twee stoomplofjes door de drijvende koffieprut (na een derde of meer zou ’t “niet meer te zuipen” zijn).

De didgeridoo komt nu bovendeks. Hoezo saai op zo’n boot?

Ben je betoeterd!

Meer naar het westen, richting sluizen om naar de thuishaven van Vriendschap in Workum te kunnen varen, wordt het drukker op de waddenzee en zien we de mooiste schepen voorbij trekken.

Dramatische bewolking zorgt voor prachtige lichtval,
dus mooie plaatjes, zoals…

…een rijtje aalscholvers op een fuikmarkering.

En als de wind even helemaal gaat liggen…

…worden water en hemelspant één, de horizon onzichtbaar.

Wat een onvergetelijke waddentrip.
Een droom is waargemaakt, met alles erin zoals ik ‘m wenste!

De Vriendschap lag niet aan de beloofde steiger in Lauwersoog. Dat leverde vrijdagavond in het donker een flinke zoektocht op door een onbekende haven, maar natuurlijk vonden we de skuts.

Met z’n vieren was het al vlug gezellig. Volle havenkarretjes werden aan boord gestouwd, en een wijntje [...]]]> zaterdag 9 augustus – vrijdag 15 augustus 2009

De Vriendschap lag niet aan de beloofde steiger in Lauwersoog. Dat leverde vrijdagavond in het donker een flinke zoektocht op door een onbekende haven, maar natuurlijk vonden we de skuts.

Met z’n vieren was het al vlug gezellig. Volle havenkarretjes werden aan boord gestouwd, en een wijntje was dik verdiend.

De rest druppelde zaterdagochtend binnen, eentje te laat met de beste smoes: de kaas vergeten!

Het zou een week worden van nog veel meer “nog nooit gebeurd” dingen: neuringlijn gebroken, zo veel alcohol aan boord gedronken zonder dronkenschap, onder de boot door zwemmen tijdens het droogvallen, spiritueel-technische problemen met het kooktoestel, buikgriep, op de sluisdeur gehangen. De rest lees je in het scheepsjournaal aan boord . Zie daar ook onze Woord-van-de-Wadweek-lijst.

Weer en wind zaten mee, beide niet extreem en behoorlijk goed.

Het was een fantastische week, met warme, lieve, hartelijke naturisten. We zeilden van plaat naar plaat, die we vaak zelf uitzochten, en soms zocht de plaat ons uit (the R-spot). Alle toplocaties werden met ons gedeeld: Simonszand, De Hon, baaitje bij Nes-Ameland, geultje bij Schiermonnikoog etc. We genoten van het kokkel- en mosselzoeken, leerden hoe ze keukenklaar te maken en te bereiden en kregen zelfs superverse oesters zo uit het Wad. We zeilden en zwommen, zochten de rust en daarna weer elkaar.

Rob bleek een geweldige, relaxed leidinggevende schipper met enorme kennis van natuur en een warm hart.

Cees, Wil, Rita, Halbe, Warner, Rien en Hendrien waren de opstappers in deze heerlijke week.

Rob, Halbe, Cees, Rita, Wil

Wierumerzand

Wadkakken…

de Rust en de Ruimte

geen horizon zichtbaar tussen zee en lucht

aan de wind

Schierzomerkamp zwemt onder de drooggevallen boot door

4 mannen trokken aan de neuringlijn: nieuwe neuringlijn

Het boodschappen doen in Lauwersoog ging zoals gebruikelijk met een karretje van de Jachthaven. Dit keer werd het obstakel ‘dijk af’ zonder ongelukken genomen

De bende [...]]]> Job vormde samen met zijn vrienden Robin, Max & Mike de bende van vier. Simon had vriend Erik meegenomen, en tot slot waren Jette en ik aan boord.

Het boodschappen doen in Lauwersoog ging zoals gebruikelijk met een karretje van de Jachthaven. Dit keer werd het obstakel ‘dijk af’ zonder ongelukken genomen

De bende van vier leefde vooral ‘s nachts en sliep overdag. Aanvankelijk moest het aantal decibellen van hun nachtelijk leven nog getemperd worden, maar later ging dat beter en duidden nog slechts de lege zakken chips en snoepgoed in de vuilnisbak hoe lang hun avonden geduurd hadden.

De rest van de bemensing werd geplaagd door rugklachten (Jette), een ziekte onder de leden (Erik) en oververmoeidheid (ikzelf) en probeerde vooral veel te slapen. Simon leek de enige in goede vorm en speelde onvermoeibaar voor veerman om iedereen aan en van de wal te brengen.

Op het Ra wadje hebben we weer eens het netje uitgezet. We vingen drie mooie botjes die door ervaringsdeskundige Max eerst daadkrachtig met een peddel buiten bewustzijn geslagen werden, en vervolgens geslacht. Jette verzorgde de culinaire coaching van dit gebeuren, en zo hadden we weer een heerlijk maaltje uit de waddenzee.

Na afloop moest natuurlijk het netje gedroogd worden, en schoongemaakt van krabben en algen.

Een paar dagen later lagen we op een prachtig prive bankje tussen Simonszand en Schier, mooi om te wandelen. Paar kokkels geraapt, geen botjes dit keer.

Het was een leuk maar enerverend puber-weekje.

Aan boord hadden we Tiny, Gerben, Ivo en [...]]]> 11-17 juli. Het weer leek volgens de voorspelling wat minder te worden dan wat we in de natuurweek gewend waren. Maar zoals zovaak viel het op het Wad weer geweldig mee. Eigenlijk hebben we geen slecht weer gehad en 5 van de 7 dagen zelfs prachtig weer.

Aan boord hadden we Tiny, Gerben, Ivo en Tessa. Na 3 dagen kwam Ralph, de wereldreiziger aan boord. Hij die alles heeft gezien… Hij vond het dus ook niet gek dat hij vanuit Kerkrade naar Harlingen moest reizen, vanaf daar naar Terschelling en dan nog naar de meest oostelijke bebouwing (voor zover de taxi je brengt) en vanaf daar nog een stief half uurtje te voet door de duinen, over slikken en schorren, via weiden met paarden en kalveren.

De tocht ging van Workum naar Lauwersoog. We vertrokken met de laatste regen waarna de zon doorbrak. We hebben overnacht op de plaat in de buurt van Griend.

De zondag begon met stromende regen en geen zicht. De regen hield vrij snel op. In de middag begon de zon te schijnen en ‘s avonds zaten we met mooi weer op een terras op Vlieland. En Tessa sprintte naar de douche! Dat was al veel te lang geleden.

De volgende dag voeren we met werkelijk schitterend weer naar Terschelling om Ralph op te pikken. We lagen oostelijk van de wierschuur bij de eendekooi. Daar hadden we een close encounter met heel veel paarden…

De volgende dag voerde ons naar het strand van Ameland. Het is toch altijd weer prachtig om daar te landen en het tij af te wachten. De wind was helemaal verdwenen. We wilden naar Nes. Niet alleen Tessa wilde douchen. Maar dat zou ‘s nachts moeten gebeuren. Het was natuurlijk ook de gelegenheid bij uitstek om op het strand te borrelen.

Die nacht zouden we naar Nes. Dat is niet helemaal gelukt. We zaten iets te oostelijk voor het Danziggat. En zo kwamen we in het Molengat. En dat is erg smal. We liepen vast in de Ballumerbocht. Weliswaar met opkomend water, maar het was al 1:30. Morgenochtend verder. Bovendien loopt de dijk anders dan op de kaart staat aangegeven helemaal tot aan het rode licht!

‘s Ochtends voeren we naar Nes voor douchen, water en boodschappen. Maar gauw de haven weer uit en op naar de Hon. Daar waren het weer paradijselijke toestanden. Veel kokkels maar geen garnalen deze keer.

De tocht naar Schier vond onder wel heel zonnige omstandigheden plaats. Ralph was inmiddels ook wat aan de zon gewend, dus de hele bemanning bloot. Onderweg kwamen we de klipper Isis nog tegen, maar die voeren op de motor ondanks de ideale omstandigheden. Op Schier rende er niemand naar de douche…

Ondanks toch wel heel vieze voeten…

De week is in stijl afgesloten op een terras op Schier. Wat was het een zwoele avond. Niet te geloven dat het de volgende dag voorbij zou zijn. Maar we werden wel wakker met onweer en regen. Die overigens gauw voorbijtrok. Maar we moesten wel vroeg op omdat het hoge water heel vroeg was. Of heel laat natuurlijk, maar dat is wat onhandig voor zo’n laatste dag.

En toen Lauwersoog. Dat lijkt na zo’n week in stilte wel heer erg op de bewoonde wereld. Dat is even afkicken. En Tessa was zo gewend aan het leven aan boord dat ze bijna vergat te douchen. Dat deed ze pas na 3 uur opruimen en pannenkoeken bakken en eten. Net op tijd voor de bus. Nog een geluk dat ze maar 1 muntje hadden.

We hebben de hele week fantastisch weer gehad, namelijk steeds ruim voldoende wind op vrijdag [...]]]> De afgelopen week was weer vol avonturen. We zouden vertrekken voor de Natuurweek. Helaas niet al te veel gasten, namelijk George en Wien, maar des te meer personeel, namelijk Coby als Schipper, Rob als Maat en bovenal Vivienne als Natuurgids.

We hebben de hele week fantastisch weer gehad, namelijk steeds ruim voldoende wind op vrijdag na en dagelijks felle zonneschijn en temperaturen rond de 24 graden, terwijl het binnenland het bestierf van de hitte. Hoe strak blauw het was, kun je zien bij deze onverwachte ontmoeting met de Nooit Gedacht van Rutger van Slobbe.

We begonnen de week met een huiler. Deze kwam van ver over de plaat naar ons toe. We lagen droog ten westen van het Inschot. Het beestje was op van vermoeidheid. Soms stopte hij even om op zijn zij te gaan liggen met zijn oogjes dicht. Coby heeft nog geprobeerd het beestje op te pakken. Maar als je niet weet hoe dat moet dan valt dat niet mee. Een telefoontje naar de kustwacht en net voor hoogwater was er redding. Bij hoogwater hadden we het beestje niet zo makkelijk in toom kunnen houden. Hij zwom vast een stuk beter dan wij. De redder pakte de huiler op of hij niet anders deed. Het zag er heel gemakkelijk uit.

Vivienne had voor ons een prachtige natuurweek voorbereid. We hebben van alles geleerd over de dynamiek van het wad en invloed op soorten en verspreiding, over droge en natte standplaatsen over de invloed van zout, over het ingrijpen van de mens op bijvoorbeeld Vlieland, over de geschiedenis van het Wad. Het is ooit een veengebied geweest. Tijdens de laatste dag hebben we een wandeling op Vlieland gemaakt waar alles bij elkaar kwam.

Verder hebben we weer genoten van oesters, kokkels en garnalen. Vivienne is een meester in het openen van oesters zonder je handen te snijden.

George heeft zich culinair verschrikkelijk uitgeleefd. De meest fantastische combinaties werden uit de kombuis tevoorschijn getoverd.

Dit was een geweldig begin van ons wadwekenseizoen met een stel fantastische mensen!

Op 26 juli vertrokken Bien, Joost, Mirjam, Bart, Jasper en Ester onder leiding van schipper Coby vanuit Lauwersoog voor ‘The Big Five Tour’ met het mooiste weer van de hele zomer, mooie tochten, veel ontspanning en gezelligheid. Hieronder volgt een foto-impressie.

Verkeer onderweg: klipperaak de Ebenhaezer van [...]]]> Wadweek van 26 juli t/m 1 augustus 2008

Op 26 juli vertrokken Bien, Joost, Mirjam, Bart, Jasper en Ester onder leiding van schipper Coby vanuit Lauwersoog voor ‘The Big Five Tour’ met het mooiste weer van de hele zomer, mooie tochten, veel ontspanning en gezelligheid. Hieronder volgt een foto-impressie.

Verkeer onderweg: klipperaak de Ebenhaezer van studentenzeilverening Euros.

Bart en Jasper zijn de afwas aan het voorspoelen…

terwijl Ester het ‘diner’ aan het bereiden is.

Zonsopkomst voor de kust van Vlieland. Enkele keren zijn we ‘s ochtends om 5 uur vertrokken. Tussen de middag lekker slapen en zwemmen, en dan in de namiddag nog een stuk zeilen. Ideaal!

Ontbijt om 5:30 uur… Bien schilt voor iedereen een sinaasappeltje.

Joost op het puntje van de giek. Best hoog! En helaas de rest van de week blaren op zijn voeten…

12 uur ‘s nachts: Coby is jarig!! Bien en Mirjam hebben urenlang stiekem gewerkt aan een heerlijke wad-taart, terwijl de rest Coby probeerde af te leiden.

Alle voetjes, hier nog zonder snijwonden van de oesters…

De jarige aan het roer. Op de achtergrond Vlieland.

Het juttersmuseum op de Vliehors. Heel veel zooi…

en nog meer zooi… maar ook flessenpost van knappe tandarts-assistenten..

De Beach-Boys aan het beach-ballen…

Het lijkt niet zo… maar deze zeehond en zijn vriendje kwamen ECHT heel dichtbij!

Na een ontspannen middagje op de Vliehors, weer terug waden naar de Vriendschap om koerts te zetten richting Texel.

Teamwork van Bart, Coby en Jasper.

Joost en Bien hijsen het grootzeil.

Wachten op ‘orders’ van de schipper.

Nog even het fok hijsen.

Vier op voor! Roer aan lij!!!

Fok bak!

Effe checken hoe (on)diep het hier is…

Bien aan het genieten van de avondzon.

Schiermonnikoog, Ameland, Terschelling, Vlieland en… Texel!! De Big-Five-Tour is compleet!

Lekker aan het genieten van haar sigaretje…

maar er moet ook gewerkt worden!

Morgen varen we terug naar Harlingen, waar een nieuwe club mensen kan gaan genieten van het schip en het wad. Maar eerst nog een lekkere maaltijd…

met als toetje een avond-duik!