Want wat een fantastische tocht is het geweest! Prachtig weer gehad: eerst zonnig met stevig waaien, dus nog wat fris. Dan 2 dagen warm, [...]]]> Een korte vakantie, zeilend op de wadden met het bijna 100 jaar oude skûtsje “Vriendschap”.
Het waren slechts 4 dagen, maar we genoten zo intens, dat het achteraf voelde alsof het er 14 waren.

Want wat een fantastische tocht is het geweest!
Prachtig weer gehad: eerst zonnig met stevig waaien, dus nog wat fris. Dan 2 dagen warm, maar tóch niet zonder wind. Op de laatste dag bewolkt en toen wel even een windstilte, maar dan ’s middags, als apotheose, een harde bries waarmee we een flinke snelheid behaalden tot 8 knopen, gepaard gaande met enkele zware, doch lauwe regenbuien.
Al die weertypes leverden prachtige momenten op.
Veel van wat je wilt zien van het wad en meemaken op zo’n schip, is voor ons zo ongeveer aan bod gekomen.

Een fotoverslag.

De start is in Lauwersoog. Nog vóór de aankomst van onze schipper Rob vinden wij Vriendschap al in de jachthaven liggen en beginnen we met het inladen van alle bagage en proviand voor 4 dagen.

Eenmaal door de sluis en buitengaats, is het met windkracht 5 al goed toeven daar boven op het dek,

…hoewel die bries ons nog wel in de kleren en zwemvesten houdt.

En als dan tegen de middag…

…het skûtsje vast komt te liggen op een droogvallende zandplaat,
genieten we in ons blootje van…

…de aangeklede borrel.

De tweede en derde dag verrassen ons met temperaturen rond de 25 graden. En toch ruim voldoende wind om lekker te kunnen zeilen!

Dus alles uit, maar zwemvesten nog aan.

“Griekse toestanden” schalt het over het dek. En terecht. Want moeten andere mensen er niet honderden euro’s voor uitgeven om in verre reisgidslanden met zo’n schip te kunnen zeilen onder deze prachtige weersomstandigheden?

De luierende zeehonden in de verte op een zandplaat…

…doen je beseffen dat je toch ‘gewoon’ op de Waddenzee vaart.

Bij windkracht 3 zijn de zwemvesten ook niet meer nodig en…

…op het dek kunnen we voorbeeld nemen aan die zeehonden.

‘s Middags vallen we eerder dan gepland droog op…

…een plaat waar op veilige afstand ook weer zeerobben een droge richel hebben gevonden.
Aan de horizon het vasteland van Friesland.

Als de zon weer daalt valt het wad helemaal droog en ligt het schip geheel verlaten van de rest van de wereld.

Wat een rust en wat een prachtig decor.

Na een nacht in je kooi door het opgekomen water te zijn gewiegd, vind je de volgende ochtend het skûtsje weer droog op de zandplaat liggen, maar dan 180 graden gedraaid. Het wegtrekkende water heeft samen met de wind…

…de meest bijzondere sculpturen in het zand gecreëerd.

Na het ontbijt wordt de Vriendschap opnieuw door het water opgetild en kunnen we onze tocht voortzetten. Het weer is nu zo geschikt dat, met een zeer matige wind…

…zelfs achter de boot gezwommen kan worden langs twee lijnen.
Nieuwsgierig worden we gadegeslagen door een zeehondje dat ons een tijdje volgt.

Terwijl na de borrel…

…in de kombuis (door ieder om de beurt) het diner bereid wordt…

…speelt de yogaleraar onder ons, serene noten op zijn traditionele Indianenfluit,

…en ‘masseert’ hij ons met de doordringende tonen van zijn klankschalen.

Weer een ander…

…doet aan tai chi en geeft op het wad een beginnerscursus.

Na het eten afwassen, simpelweg in en mét zeewater…
…dat – niet voor de kniesoor – zonder zeep alles met zand en de borstel prima schoon krijgt.

De laatste ochtend ‘wad’ minder weer, met ‘wad’ meer bewolking.
Terwijl anderen de eieren met spek voor ontbijt klaarmaken…

…drinken we alvast thee of koffie…
…die op specifieke wijze gezet wordt zoals Rob ons aan het begin van de reis al geleerd heeft: zonder filter en met niet meer dan twee stoomplofjes door de drijvende koffieprut (na een derde of meer zou ’t “niet meer te zuipen” zijn).

De didgeridoo komt nu bovendeks. Hoezo saai op zo’n boot?

Ben je betoeterd!

Meer naar het westen, richting sluizen om naar de thuishaven van Vriendschap in Workum te kunnen varen, wordt het drukker op de waddenzee en zien we de mooiste schepen voorbij trekken.

Dramatische bewolking zorgt voor prachtige lichtval,
dus mooie plaatjes, zoals…

…een rijtje aalscholvers op een fuikmarkering.

En als de wind even helemaal gaat liggen…

…worden water en hemelspant één, de horizon onzichtbaar.

Wat een onvergetelijke waddentrip.
Een droom is waargemaakt, met alles erin zoals ik ‘m wenste!