|
|
De afgelopen week was weer vol avonturen. We zouden vertrekken voor de Natuurweek. Helaas niet al te veel gasten, namelijk George en Wien, maar des te meer personeel, namelijk Coby als Schipper, Rob als Maat en bovenal Vivienne als Natuurgids.
We hebben de hele week fantastisch weer gehad, namelijk steeds ruim voldoende wind op vrijdag na en dagelijks felle zonneschijn en temperaturen rond de 24 graden, terwijl het binnenland het bestierf van de hitte. Hoe strak blauw het was, kun je zien bij deze onverwachte ontmoeting met de Nooit Gedacht van Rutger van Slobbe.
 
We begonnen de week met een huiler. Deze kwam van ver over de plaat naar ons toe. We lagen droog ten westen van het Inschot. Het beestje was op van vermoeidheid. Soms stopte hij even om op zijn zij te gaan liggen met zijn oogjes dicht. Coby heeft nog geprobeerd het beestje op te pakken. Maar als je niet weet hoe dat moet dan valt dat niet mee. Een telefoontje naar de kustwacht en net voor hoogwater was er redding. Bij hoogwater hadden we het beestje niet zo makkelijk in toom kunnen houden. Hij zwom vast een stuk beter dan wij. De redder pakte de huiler op of hij niet anders deed. Het zag er heel gemakkelijk uit.
 
Vivienne had voor ons een prachtige natuurweek voorbereid. We hebben van alles geleerd over de dynamiek van het wad en invloed op soorten en verspreiding, over droge en natte standplaatsen over de invloed van zout, over het ingrijpen van de mens op bijvoorbeeld Vlieland, over de geschiedenis van het Wad. Het is ooit een veengebied geweest. Tijdens de laatste dag hebben we een wandeling op Vlieland gemaakt waar alles bij elkaar kwam.
 
Verder hebben we weer genoten van oesters, kokkels en garnalen. Vivienne is een meester in het openen van oesters zonder je handen te snijden.
George heeft zich culinair verschrikkelijk uitgeleefd. De meest fantastische combinaties werden uit de kombuis tevoorschijn getoverd.
Dit was een geweldig begin van ons wadwekenseizoen met een stel fantastische mensen!
Aan boord: Jeanette, Mirjam, Rob (ten Berg), Marcel, Harm, Georgina, Theo, Antonin
Eindelijk weer eens gezeild. Het was lang geleden maar ik heb er weer van genoten. Van de 10 aanmelders hadden zich er helaas 2 vooraf moeten afmelden, 2 bijna nog op de dag van vertrek door ziekenhuis-opname van familie maar toch meegegaan en 1 was de eerste dag ziek en hebben we op zondag nog op kunnen pikken in Oudeschild (want helemaal overgekomen uit Australie om o.a. een keer met een platbodem mee te varen).
Twee mooie dagen en uiteindelijk helemaal droog gebleven ondanks de voorspelling voor slecht weer voor zondag. De wind was NO op zaterdag en bij Kornwerderzand was het HW om 09:00u. De mogelijkheid bestond om tegen de wind in maar met de stroom mee richting Vlieland of Terschelling te varen. Een lange tocht en droogvallen zou er toch niet meer inzitten omdat LW rond het eind van de middag lag. Bovendien waren behalve Rob en Mirjam, de andere gasten niet vertrouwd met een platbodem. Dus gekozen voor de makkelijke optie: ruime wind naar Texel. In de hoop dat de wind gunstig zou draaien de volgende dag. Wat ie niet deed.
Op zaterdag met een stevige wind (NO), veel zon en een frisse temperatuur op pad naar het Wad. Van het centrum van Workum naar de sluis bij Kornwerderzand hoef je je niet te vervelen. Er is genoeg afwisseling. Zeker in vergelijking met het stuk vanaf Kornwerderzand naar Texel waar het vooral tonnen volgen is. Geen probleem want de nadruk bij de bemanning lag toch bij gezelligheid. Mijn schoonzus Jeanette had haar broer Theo en haar Schoonzus Georgina uit Australië en nog wat vrienden geregeld voor dit weekend. Zelf wilde ze ook wat meer leren over navigeren. Daar was dus mooi de tijd voor. Om de tocht wat te verlengen hebben we wat meer geslingerd dan de andere, grotere maar langzamere platbodems die ook richting Texel voeren maar in een rechtere lijn. Overnacht in de haven van Oudeschild. We lagen naast de loodsbotter Texelstroom. Een prachtig schip met een vriendelijke bemanning waar we ooit nog eens wat mastbroodjes van hebben mogen lenen. Ze kennen ons nog steeds daarvan. ´s-Avonds genoten van de kookkunsten van Jeanette en Georgina. Helaas met gekochte garnalen in plaats van zelf geraapte kokkels. Zeker niet minder lekker.
Zondag was de wind afgezwakt maar nog steeds uit O. Het plan vooraf was om via de Stevinsluis bij Den Oever terug te zeilen via het IJsselmeer om te voorkomen dat we én stroom én wind tegen zouden krijgen op het Wad. Eenmaal buiten leek de wind dusdanig dat we hoog aan de wind richting Kornwerderzand konden komen. Andere platbodems verdwenen zeilend al vrij snel in die richting. Het plan werd bijgesteld en we kozen ervoor om langer op het Wad te blijven. Eerst ging het goed, maar al snel kwamen we toch op een stuk waar we moesten laveren. We kwamen in de situatie van stroom tegen en wind tegen die we juist hadden willen vermijden. We hadden toen geen andere keus meer dan de motor te starten en de zeilen te strijken. Snel daarna viel de wind ook nog eens geheel weg. Achteraf ben ik tot de conclusie gekomen dat de andere schepen al vanaf het begin hun motor bij hadden staan. Een mooie les.
Vlak voor Kornwerderzand kwam de wind weer op en daarna konden we gelukkig het laatste stuk weer zeilend vervolgen. Bij de Lorentz-sluis was het rustig. Rond 18:30u terug in Workum. Kort daarna begon het flink te regenen zoals voorspeld.
Beetje laat, maar toch. Uit mijn geheugen een verslag van de Mattenschippersrace.
Aan boord:
Peter en Maud,
Bernard (schipper),
Coby,
Jikke,
Antonin,
Rob (ten Berg)
Rob, Ivo en Rens
De ploeg was wat kleiner dan andere jaren, dat zou harder werken worden. Het weer was natuurlijk fantastisch. De grote schepen zouden net als vorig jaar weer 1 uur en 3 kwartier voor ons starten. Gezien de omstandigheden wisten we dat we er een kluif aan zouden hebben om ze te achterhalen.
De loting was heel guntig voor ons. We startten als eerste. En we waren ook vliegend weg en namen een grote voorsprong. De Dankbaarheid had ongunstig geloot. Desondanks liepen die iedereen heel hard voorbij. We hadden ze op het Giethoornse meer al bijna langszij.
De slag om de Walengracht was ongemeen spannend. Al bomend bleven we boord aan boord tot op de Beulaker. Op de Beulaker waren ze ons aan de wind te snel af. Volgend jaar een nieuw grootzeil!
De rest van de race was een pleziertochtje maar de Dankbaarheid achterhaalden we niet meer!
We hebben vandaag een nieuw grootzeil besteld voor Vriendschap. Het zal gemaakt worden door De Vries Sails te Makkum. We hebben gekozen voor een toerzeil met wedstrijdeigenschappen. Dat moet ons gaan helpen bij de Strontrace van 2009!
Al jaren kijk ik verlekkerd naar die stoere massief eiken helmhouten rondom mij heen. En Bij elk helmhout denk ik; mooi, maar dit zou ik toch net iets anders willen…
Nu gaat het dan gebeuren! Gerard heeft een niet-te-tillen massieve eiken balk geregeld, en gisteren hebben we er in zijn ruime loods de kettingzaag in gezet… Het is mooi hout, geen scheuren, rustige nerf, paar hoefijzers maar (zoals Gerard de knoesten noemt), en nu al herken ik de rode vlam.
Straks nog de lintzaag, vervolgens de droogkamer, en wellicht hebben we dan tegen het einde van het seizoen ons nieuwe, massief eiken helmhout…
Terwijl het scheepje in Workum heel rustig in het ijs ligt, is Job druk bezig om de blokken te verwennen. Hij moet een nieuwe I-pod verdienen dus hij gaat net zo lang door tot hij genoeg geld verdiend heeft. Na vier lagen glimmen de blokken als nooit tevoren en hebben we hem maar gestopt…
Binnenkort hoop ik wat te melden te hebben over het nieuwe helmhout… En in Maart gaan we bij Nieko in Harlingen de helling al weer op!
 Kunnen we nog zeilen in november? Het moet toch op zijn minst droog zijn, want binnen is alles al zo nat en klam en koud….!Ondanks vage regen voorspellingen zijn we tóch gegaan, Janneke, Pieter, Vivienne en ik en wat boften wij, alleen zondag middag een buitje en toen zaten wij net binnen met een bord erwtensoep en roggebrood, regen ja… maar ook een prachtige regenboog.
Je moet zeilen in november wel goed plannen, want de bruggen draaien niet meer, dus vrijdag bellen om een afspraak met de brugwachter te maken. Wij konden om 11 uur de bruggen door, achter 2 bootjes aan die ook naar de Friese meren wilden, en dan… “”op zondag terug?… nee dan draaien we niet”". Zondagnacht aan boord blijven dus. Gelukkig was ik maandag vrij en kon Rob maandagochtend komen.
Zaterdag zeilklaar maken, Pieter schroeft de nieuwe grootschoot klamp en een nieuwe fokkeschoot klamp erop, Janneke had al boodschappen gedaan, en zo liggen wij mooi om 11 uur voor de eerste brug te wachten met hete koffie in de koude handen, want koud is het wel. Een rif in het grootzeil en met zuid westen wind zeilen wij prachtig de 2 boten (waarom hijsen zij hun zeilen niet?) voorbij over de Lange Vliet en de Inthiema sloot naar de Fluessen. Daar alleen een eenzame boot, een stille visser, ganzen en aalscholvers. De wind trekt aan en met de flinke vlagen spoelen wij het gang boord schoon. Na een smakelijke lunch steken we een 2e rif in het grootzeil en één in de fok. Zeilen hijsen en daar gaan we weer……… tot we om half 5 het smalle slootje naar het Hofmeer in zeilen, tjonge jonge wat gaat dat mooi!!! Als een half uurtje later alles opgedoekt en opgeruimd is, is het buiten donker.
Binnen is het warm en heel behaaglijk bij het kacheltje, lekker eten, cryptogrammen maken, lezen, kletsen en vroeg diep onder de dekens in de kooi, de wind is gaan liggen. In de nacht alleen gekabbel en vele ganzen die naar het zuiden vliegen, de maan helder aan de hemel… wat een ongekende rust, heerlijk!!!
Zondag na het ontbijt zeilen we op de fok het slootje uit naar de Fluessen.
De lucht is strak blauw maar in het oosten is die donker grijs, er komen buien aan. Toch blijft het voornamelijk bij dreiging en een kleine bui.
Om 4 uur varen we heel langzaam het super smalle en ondiepe slootje in langs de spoorbrug bij Workum en stapt iedereen aan wal. Nog een nachtje aan boord is geen straf en het is het meer dan waard, we hadden een fantastisch weekend, wat hebben wij weer genoten van het Friese land en -water, de rust, de kleuren en de wolkenluchten.
 
Eind Augustus was ons tweede wedstrijd weekendje van dit seizoen; ditmaal tegen 6 skutsjes allemaal kleiner dan 15 meter. We zeilden met weinig wind 5 wedstrijden op olympische baantjes. De twee snelste schepen, de Nooit Gedacht van Rutger van SLobbe en wij, staken na de eerste wedstrijd een rif omdat het verschil met de andere scheepjes te groot bleek. Vervolgens hadden wij in de voorhoede leuke duels tussen de Nooit Gedacht, de Rosalie van Ton Brundel en onze Vriendschap. Theo Kampa maakte bovenstaande prachtige foto, en nog een hele CD vol prachtige mooi-weer foto’s.
Inschepen in Workum. Let op de strak blauwe lucht, half oktober!!! Dit weekend extra aandacht voor manoeuvreren. En nee, dat betekent zeker niet dat de motor het hele weekend heeft aangestaan!!! Aan boord: Bernard, Jette, Joost, Mirjam, Lotty, Joep, Hans (pa Marjon), Aletha (ook familie Marjon) en Marjon.
Op weg, door Workum.
Water tanken en brandstof kopen. Mooie aanleidinen voor een extra ‘oefening’. Waarschijnlijk overleg over het aan- of afvaren… zonder motor overigens.
Richting Oudega. Joost overdenkt alvast hoe straks aan te leggen.
Gelukt! Prachtig aangelegd op zeil om te lunchen in Oudega. En de volgende opdracht dient zich aan: hoe varen we hier weg?
 
Volgende ochtend. Alweer maken we ‘een plan’. Deze keer is de opdracht van Bernard: wegvaren met maximaal 1 boom, tussen 2 paaltjes door, zonder ze te raken…
Mistig. Vrijwel alleen op het water. Later trok het (in tegenstelling tot de voorspellingen) toch open. Deze dag eindigde in t-shirtjes!
Lunch; (weer) op ons prachtige overnachtingsplekje. Bernard heeft ons zojuist de perfecte aanleg geshowd. De dag eerder deden we hier meerdere ‘oefeningen’.
Er wordt ook ‘gewoon’ gezeild dit weekend. Meerdere malen lekker gekruisd.
Tot slot. Altijd stoer: bomen door Workum.
En (na-) genieten van dit prachtige weekend.
|
|
Coby mailen
Recente reacties