|
|
Marjon Olijdam
Inschepen in Workum. Let op de strak blauwe lucht, half oktober!!! Dit weekend extra aandacht voor manoeuvreren. En nee, dat betekent zeker niet dat de motor het hele weekend heeft aangestaan!!! Aan boord: Bernard, Jette, Joost, Mirjam, Lotty, Joep, Hans (pa Marjon), Aletha (ook familie Marjon) en Marjon.
Op weg, door Workum.
Water tanken en brandstof kopen. Mooie aanleidinen voor een extra ‘oefening’. Waarschijnlijk overleg over het aan- of afvaren… zonder motor overigens.
Richting Oudega. Joost overdenkt alvast hoe straks aan te leggen.
Gelukt! Prachtig aangelegd op zeil om te lunchen in Oudega. En de volgende opdracht dient zich aan: hoe varen we hier weg?
 
Volgende ochtend. Alweer maken we ‘een plan’. Deze keer is de opdracht van Bernard: wegvaren met maximaal 1 boom, tussen 2 paaltjes door, zonder ze te raken…
Mistig. Vrijwel alleen op het water. Later trok het (in tegenstelling tot de voorspellingen) toch open. Deze dag eindigde in t-shirtjes!
Lunch; (weer) op ons prachtige overnachtingsplekje. Bernard heeft ons zojuist de perfecte aanleg geshowd. De dag eerder deden we hier meerdere ‘oefeningen’.
Er wordt ook ‘gewoon’ gezeild dit weekend. Meerdere malen lekker gekruisd.
Tot slot. Altijd stoer: bomen door Workum.
En (na-) genieten van dit prachtige weekend.
Marios Papalexandrou
5-6 July 2008
Saturday morning in Workum: A great weather to start sailing with members of Belwind and Ecofys team on board: Bernard, Ernst, Karl, Eija, Marios, Anthony and Marieke! Me and Karl practiced our balance skills walking on the boom and then enjoyed a nice dive in the sea. During the day we enjoyed sailing till Vlieland where we anchored to spend the night. We walked till the lighthouse of Vlieland where we enjoyed the view and the landscape of the island. Afterwards we returned to the boat where a delicious dinner prepared by Bernard was waiting for us! On Sunday we embarked to Workum and practiced our sailing skills especially in Ijsselmeer. Thanks a lot Bernard for the great experience! Looking forward to sail with you again!
Trying to balance on the boom! Finally i made it!
Siesta time after a nice lunch!
Quiz: whose feet are cleaner?
A nice photo in Vlieland: Eija’s camera just fell down. You can see the reaction reflexes of Eija, Karl and Marieke! The rest are just smiling!
Enjoying a great dinner!
Marios Papalexandrou
24-25 May 2008
We embarked from Workum on Saturday morning with destination to Vlieland! Rob informed us that the weather would get bad if we went to the sea but we were brave! The weather on Saturday was amazing! We got stuck on Waddenzee because of low tide but it was a great experience to walk around when the sea level was too low! On Sunday the weather became really bad (6-7 beaufort!) but we had a great skipper and a good team! Thanks a lot Rob!
Sailing in IJsselmeer!
Too much traffic!
Law tide effect!
Enjoying the wind!
In Workum after spending a terrific weekend!
Bernard van Hemert
Workum – Nederland 12 en 13 april 2008
Zaterdag ochtend half 8 vertrekken Emile en ik van huis met achterin de auto de half-winder, het nieuwe luik door Bernard beschilderd en alle boodschappen voor een gezellig weekend op de vriendschap. Voor mij is het al weer bijna twee jaar geleden dat ik op de vriendschap zeilde en Emile gaat voor het eerst mee. Ik heb dit weekend ruim van te voren gepland mar nu zie ik er toch tegenop. In de 5e maand van mijn burn-out, realiseer ik me nu dat ik voor het eerst weer zo ver van huis ben en dan ook nog langer dan een paar uur. Bovendien was het een zware week en voel ik me minder fit dan in voorgaande weken. Mijn energie niveau is nog op een zeer laag pitje en ik kan niet echt iets doen aan boord. Maar het zijn natuurlijk zorgen om niets, want de boot heet niet voor niets de vriendschap! Bernard is schipper dit weekend en ik heb het met hem besproken. Hij heeft gezegd dat het mijn opdracht wordt om niets te doen, te genieten van het bootleven en me te laten verwennen. Even na 9 uur komen we aan in Workum en worden we met open armen ontvangen door de rest van de groep, Bernard, Jet, Janneke ken ik al en we maken kennis met Mirjam, Merijn en Wouter. De koffie staat al klaar en we bomen de boot nog even langs de winkel voor wat touw, putsen e.d., tanken water en dan vertrekken we echt.
  De boot moet richting Blokzijl worden gebracht omdat van daaruit volgende week de Mattenschippersrace wordt gevaren. We besluiten om door Friesland te zeilen en niet buitenom over het IJsselmeer te gaan. De wind is harder dan de voorspeldewindkracht 4, eerder 5 en soms 6, dus eerst maken de anderen een rif in de zeilen en dan zeilen we het Slotermeer op. Het Slotermeer is erg ondiep, de zwaarden kunnen niet diep en moeten steeds opgehaald worden om vervolgens weer gevierd te worden als het maar even kan, want we kruizen het meer over en we verlijeren erg. Er hangen buien maar het gaat maar niet regenen en af en toe komt ook de zon tevoorschijn. We zijn allemaal blij dat het weer zich zo goed houdt. Emile heeft zijn vuurdoop aan het roer en de anderen staan klaar bij de fok en de zwaarden.
Na de activiteiten buiten te hebben aanschouwd ga ik eerst maar eens in het vooronder liggen. Het is koud dus ik hou mijn zeilbroek aan als ik onder de slaapzak kruip en ik slaap met mijn benen in kleermakerzithouding zodat ik niet uit mijn bed rol. We gaan flink schuin en ik geniet van de bewegingen van het schip en het geluid van het water langs de romp. De vriendschap is een snel schip en het lijkt of we vliegen. Ik vind het altijd weer een bijzondere ervaring om te voelen hoe we met hulp van de natuurkrachten ons verplaatsen. Een respectvolle samenwerking tussen mens en natuur.
Als ik overeind kom voor de lunch van gebakken eieren met spek, is het interieur van de boot een chaotisch schouwspel want alle tassen, slaapzakken en andere spullen zijn door de boot geslingerd, maar alles wordt weer opgeruimd en ik vind zelfs mijn bril weer terug. Na de lunch zeilen we verder over de Friese meren en kanalen en ik zit buiten in de zon en geniet. De andere werken hard en ik vind het jammer dat ik niet mee kan doen, maar voor alle activiteiten is flink kracht nodig en dat heb ik nu niet. Maar gelukkig zijn er burn-out ervaringsdeskundigen aan boord en er wordt mij verzekerd dat ik het allemaal weer goed komt als ik maar geduld heb. Ik ga dus hoopvol door met rusten en schrijf in mijn dagboek en teken de mast met zeilen vanuit een liggende positie aan dek.
Als we om 5 uur willen aanleggen in de buurt van Driesluis hoor ik buiten een harde plons en Bernard roept NEE! Bij het bomen is het in het water gevallen en Jet moedigt hem aan er snel uit te klimmen via het zwaard voordat hij tussen de wal en het schip bekneld raakt. Maar een half uur later heeft Bernard droge kleren aan en zit hij met ons in de zon te borrelen en hangen zijn natte kleren hoog in de mast te wapperen. Het waait nog flink en ze zijn dan ook voor het donker wordt zo goed als droog (zie foto). We besluiten de dag met een gezond en lekker diner en een ontspannen avond bij de kleine houtkachel met praten en lezen.
De volgende morgen krijg ik ontbijt op bed en ik sta pas om tien uur op als we al weer varen. Vandaag varen we voornamelijk door kanalen en brede sloten. Met de wind van voren en van opzij kan er niet worden gezeild dus wordt het bomen en op de motor varen. Maar ook dat is een goed leerschool voor ons cursisten want door een ondiepe smalle
sloot in de Weerribbe sturen met zijwind is verre van makkelijk! Ik sta zelf ook nog even aan het roer en manoeuvreer de boot door een smalle bocht. Gelukkig, ik weet nog hoe het moet! Het voelt goed om de boot onder mijn hand aan het roer te voelen en hem (of is het haar) te laten doen wat ik wil. En ondertussen komen de bossen touw op het dek en worden
er reparaties uitgevoerd. We leren splitsen, takelen en de valreepsknoop. Bernard is altijd in voor speciale opdrachten zoals: we mogen pas weer praten als we 5 verschillende vogels hebben gehoord. De kiekendief maakt helaas geen lawaai, maar wel de leeuwerik, de kieviet, de wulp, de huismus en de ooievaar (deze kleppert er op los). Uiteindelijk als je er op gaat letten zie en hoor je nog veel meer vogels! 
Voor de lunch laten we de boot in de kant drijven en we eten brood met tomatensoep. Daarna moeten we nog maar een klein stukje naar het gehucht Nederland in de buurt van Blokzijl. Het werk is nog niet gedaan want vlak voor Nederland is een brug waarvoor we de mast moeten strijken. Ik lig weer in mijn kooi, hoor de voetstappen op het dek en langzaam gaat het enorme contragewicht van de mastvoet naast mijn bed omhoog terwijl de mast buiten langzaam zakt. Door het open luik zie ik de spierballen opbollen bij dit staaltje van kracht
en vooral evenwicht. Na het aanleggen in Nederland krijg ik vrijstelling maar gaan de anderen aan de slag met het inpakken van de bagage, en het opruimen en schoonmaken van de boot terwijl Jet en Emile door coschipper Rob met de auto naar Workum worden gebracht om de auto’s op te halen. Voordat we echt vertrekken praten we na drinken en eten we nog wat restjes. Er hangen regenbuien om ons heen en we doen de luiken dicht en weer open maar nog steeds blijft het bij ons droog en schijnt de zon!
Voor ik in de auto stap haal ik nog even diep adem en snuif de lekkere bootlucht in me op als herinnering voor thuis!
Door: Caecilia van Stigt
Naschrift van Schipper Bernard:
Nog vermeldenswaard is dat we hadden allemaal goed geluimde brugwachters hadden deze reis. Die van Ossenzijl constateerde dat we mooi op tijd waren voor de mattenschippersrace… Die van Echtenerbrug wilde 2 Euri bruggeld hoewel er 1.40 Euro in de almanak stond, maar die was gedrukt op zulk glad papier dat je je kont er niet eens mee kon afvegen… En de brugwachter van Workum vond dat we al bomend een gang als een kogel hadden… Geen wonder dat er dan wel eens iemand overboord gaat, kniesoor die daar op let… 
Coby Jeninga
5 en 6 april, Workum
Aan ons de eer om voor het eerst de zeilen te hijsen in dit nieuwe vaarseizoen. Wij zijn Vivienne, Joost, Mirjam, Rob ten Berg en ik. Het is mijn tweede weekend als schipper, best spannend maar het gevoel; “ik ben niet alleen” overheerst. Ik maak me geen zorgen, zelfs met de weersvoorspelling van buien, veel wind, sneeuw en hagel, heb ik alle vertrouwen in ons schip en de bemanning.
Als wij vrijdagavond aan boord komen heeft Mirjam de boodschappen al gedaan, super! Op tijd gaan we te kooi. Zaterdagochtend scheren we nog de laatste vallen en schoten in, (Joost ziet overal losse eindjes waar hij later een benaaide takeling in wil leggen) en als Rob aan boord is gekomen en een wegwerp camera heeft gekocht om wat momenten van dit eerste weekend-onder-zeil vast te leggen, koersen we naar de brug richting Friese meren. In Workum is de lucht blauw met witte wolken, de wind is noord west, 3 B. Nadat de water- en dieseltank gevuld zijn en wij de spoorbrug voorbij, hijsen we de zeilen!! De lucht nog steeds blauw met wolken in alle tinten wit en grijs, prachtig! Twee dagen varen en kruisen wij van Oost naar West en West naar Oost op de Fluesen en hier en daar mooie vaartjes en slootjes door. Er zijn nog maar weinig bootjes dus voor ons alle ruimte en we genieten van het schip, de zon, de wind, de vogels (Vivienne is aan boord, dus zien we kiekendieven, rietzangers en nog meer) en het zeilen. In de nacht zijn er heel wat buien langs getrokken, van regen, hagel tot sneeuw maar overdag hadden wij prachtig weer met heel veel zon en goede wind.
De kop is er af, we varen weer en ik kan het iedereen aan bevelen!!
Ik wens ieder een heel fijn vaarseizoen, behouden vaart en veel gezelligheid!!
Door: Coby Jeninga
Rob Meerwijk
In het weekend van 8 en 9 september 2007 is er op initiatief van Rutger van Slobbe, de trotse eigenaar van de Nooitgedacht een skûtsje-wedstrijd voor scheepjes tot 15 meter georganiseerd door de WSV Goingarijp (waarvoor dank!).
Wij zijn 14.98m en mochten dus mee doen. Aangezien ‘lengte loopt’ en wij dus ongeveer de langste zouden zijn, dachten we wel een kans te hebben. Het was een fantastisch evenement met een heel leuke en ontspannen sfeer.
Voor ons was het al weer heel wat jaren geleden (IFKS 1987) dat we met een skûtsje een Olympische driehoeksbaan op binnenwater hadden gevaren. Het is ons goed bevallen maar het was ook een bevestiging om het schip toch niet meer op wedstrijdzeilen in te richten.
De Doeke van Martena (dielnimmer IFKS) is natuurlijk wel helemaal op wedstrijden ingericht en bovendien ook maar een paar centimeter korter dan 15 meter. En die kunnen we dan eigenlijk helemaal niet bijhouden. Bart Siegers was gelukkig zo sportief om met zijn kleine fok en een rif in het grootzeil te varen, zodat we hem dan toch bijna konden bijhouden.
De eerste dag waren er twee races met een verrassende uitslag. De Nooitgedacht, de trots van Rutger, bleek sneller dan de ‘Doeke’. Heel leuk voor Rutger. En ook sneller dan wij dus. Wij begonnen toch wat te twijfelen aan ons zeil. Moeten we misschien niet ook…
’s Avonds was er een geweldig feest in de Klokkenstoel. De bemanning van de Doeke beschikt over een gitaarband. Ze begonnen met een kleine pauze, maar daarna waren ze niet te stuiten, ballads, Hans Teeuwen-klassiekers, meezingers, het Fryske volkslied!
In één woord geweldig. Na afloop van de eerste dag heeft Rutger ook besloten om met een enkel rif te gaan varen om ons ook een kans te geven. Heel lief natuurlijk, maar wij vonden dat echt niet nodig. Afijn, hij was niet te overtuigen van het tegendeel, dus wij hadden zondag ook een kans. Dat bleek ook. We hebben mede dankzij de fantastische start van Peter, de telfout van Bart (hij was een minuut te laat bij de start) en het rif van Rutger gewonnen. Voor de uitslag maakte dat niet meer uit:
1 Nooitgedacht – Rutger van Slobbe, 5 punten
2 Doeke van Martena – Bart Siegers, 6 punten
3 Vriendschap – Peter van der Schaaf, 7 punten
Helaas ben ik momenteel even twee van de namen van de andere 3 skûtsjes die ook onderling strijd hebben geleverd vergeten. 1 van de drie was in ieder geval “Gjin sinne sûnder moanne” of was het nou “Gjin moanne sûnder sinne”, mooie naam!
Onze bemanning:
Ester Vrij
Simon van Hemert
Marjon Olijdam
Bernard van Hemert
Jette Jansen
Peter van der Schaaf
Rob Meerwijk
En de 2e dag aangevuld met:
Wouter van der Schaaf
Maud van der Schaaf
Jochem van der Schaaf
en de honden!
Els Dikhof heeft de foto’s gemaakt
       
Ron van Ewijk
Twee jaar geleden vroeg mijn dochter Jikke of ik niet eens zin had om mee te gaan op een skûtsje. Nou dat leek me wel wat en heb toen een heerlijk zeilweekend gehad (eind oktober 2005) op het Markermeer met de Vriendschap. Maar toen had ik wel meteen de behoefte om die mooie boot (sorry schip) eens op de Waddenzee mee te maken. Deels omdat zo’n skûtsje daarvoor gemaakt is en deels omdat de waddenzee gewoon een heel mooi en uniek natuurgebied is.
Vrijdagavond (29 juni 2007) waren de meeste mensen (Rob, Coby, Jikke, Robbert, Joost en ik) al aanwezig in Herbaijem. Zaterdag kwam Esther de ploeg nog versterken. Gezien de verwachtte wind op zaterdag en zondag hebben we gekozen voor een tocht naar de koffiebonenplaat op Terschelling. Dat is de meest oostelijke punt waar je normaal gesproken niet zo makkelijk kunt komen.
Rob de schipper had al inkopen gedaan op vrijdagavond voor de rest van het weekend en toonde zich een goed inkoper en een goede kok. We hebben o.a. heerlijk genoten van zijn gebakken eieren met spek van slager Blom!
De heenweg op zaterdag was met een goede westenwind en twee reefjes in het grootzeil heel snel. Zonder overstag te gaan vanaf Harlingen waren we rond de middag al voor anker vlak bij de kust van Terschelling.
Van tevoren hoopte ik dat we zouden droogvallen op het wad, dat leek me zo’n mooie belevenis! Wat ik me niet gerealiseerd had hoeveel gereken daarvoor nodig is. Als je ’s morgens een bepaalde tijd wilt vertrekken moet je dan bij opkomend water op dat moment voldoende water hebben onder de boot. Dan moet je terug rekenen waar je die avond ervoor het anker moet laten vallen. En dan maar hopen dat je de tabellen goed gelezen hebt en voldoende rekening gehouden hebt met stroming, springtij en wat niet meer. Spannend allemaal!
Zaterdag hebben een heerlijke wandeling over het wad naar Terschelling gemaakt en via het Noordzeestrand weer terug naar het wad waar de Vriendschap inmiddels volledig drooggevallen was.
 
Tijdens de wandeling op het wad voelde Jikke kokkels onder haar voeten. Na de wandeling hebben we een paar emmers gevuld zodat we zondag na terugkeer in Herbaijem nog een heerlijk hapje hadden!
Na nog een avondtochtje zijn we opnieuw voor anker gegaan met de bedoeling de volgend ochtend op tijd weg te kunnen zijn. Je gaat dan slapen op een deinend schip en de volgende ochtend nog in mijn bed duurde het een tijdje voor het tot me doordrong dat ik helemaal geen geklots hoorde en dat we volledig stillagen, prachtig! Gelukkig kwam het water weer op volgens de planning en konden we op tijd vertrekken
De terugtocht op zondag was lastiger omdat we veel overstag moesten en bij hoogwater over een zandplaat heen moesten zijn.
Maar ook dat verliep volgens planning zodat we op tijd weer in Herbaijem terug waren om te genieten van de kokkels en van de mooie herinneringen 
Voor mij een onvergetelijk weekend, door de goede sfeer in de groep, het prachtige skûtsje, de goede wind en die prachtige wadden!
Ivo Meerwijk
23 juni vertrekken we vanuit Herbaijum. De lucht ziet er dreigend uit. De voorspellingen zijn windkracht één tot drie. Later 4. En buien. En die hebben we gezien. 
Aan boord waren Rob en Ivo. Eefke en Rens hadden ook aan boord moeten zijn, maar Rens moest de burgermeester ontvangen op school, en Eefke had nog een repetitie op school voor haar eindvoorstelling. Zij zouden later alsnog aan boord stappen. Dat beperkte ons wel enigszins in de mogelijkheden.. Afspraak was 5 uur in Kornwerderzand.
11 uur voeren we uit de haven van Harlingen. Een uur na hoog water. En inderdaad, heel weinig wind, en veel buien! Nou ja, eigenlijk geen wind en een wolkbreuk. Maar goed, na een tijdje gedobberd te hebben en toen we echt bijna verzopen waren, klaarde het op. De wind nam wat toe, en opdrogend in het zonnetje zijn we een eind verder gezeild en hebben het schip een eind buiten Kornwerderzand gelegd. Daar hebben we liggen slapen op dek. Best lekker. Lees meer ….
Maarten IJland
16 juni Om negen uur vertrokken uit Herbaijum.
We hebben het tij en de bruggen mee. Om 10:00 uur water tanken in de sluis. Rob had al reeds boodschappen gedaan. Nog een halve dieseltank moet meer dan genoeg zijn. Zeilen hijsen en koers gezet naar Vlieland. Twee rifjes in het grootzeil en eentje in de fok blijken niet te veel. Windkracht 5 met harde vlagen, regenbuien en zonneschijn wisselen elkaar af. Terwijl we de echte buien gelukkig boven (Duits) land zien hangen met zwarte sluiers en felle lichtflitsen.
Aan boord zijn Rob de Schipper, Rob, Joep, Ger Wim en Maarten. Een hengstenbal dus. Dat heb ik in 5 jaar varen nog niet meegemaakt allen maar mannen op de vriendschap. Ondanks de vriendschap missen enigen onder ons wel de vriendinnen. Alhoewel alleen koffie zetten in plaats van 3 soorten thee is ook wel eens plezierig.
Rob wil een nieuw route proberen. In plaats om noordelijk van westelijk langs het gasstation naar Vlieland te varen kiest hij een nieuwe route om ten oosten van het platform te varen. Dit moet volgens Rob mogelijk zijn volgens de kaarten van dit jaar. Want er is heel wat veranderd op het wad. De ondieptes zijn dieper geworden en zo is het schuitegat “verdwenen”.
We houden de wind op gevoel in de zeilen want het vaantje en het zwaantje zitten vast. Daar zullen we later wat een doen.
We komen een heel eind onder het gasstation bij Vlieland door maar stuiten toch uiteindelijk in de branding, die al van verre zichtbaar is. We vallen af naar het Oosten om om deze zandplaat heen te varen. Dat lukt zonder te stranden. Een nieuwe route is ontdekt naar Vlieland Hoera voor de Schipper. Hierdoor zijn we wel een uurtje later bij Vlieland dan gepland waardoor we om 15:00 uur bij laag water droogvallen voor de laatste plaat voor de kust van Vlieland. Tijd om het vaantje te “repareren”. Een scheutje olie zal wonderen moeten verrichten.
De mast wordt gestreken maar helaas misgevangen. Met een bons komt deze op de roef terecht. Gelukkig ging er niets stuk of toch? Het vaantje, wat is daar mee gebeurt. Gebroken, op twee plaatsen, van zijn voetstuk gevallen en haar staart gebroken. Geen tape aan boord dus het zwaantje gaat mee naar huis.
Na een overheerlijke paste maaltijd van Rob, een recept met penicilline, gaan we ons opmaken om met de fok de laatste mijl naar Vlieland af te leggen om daar voor de nacht voor anker te gaan.
’s Avonds met de leukotea naar de wal geroeid voor een wandeling over het eiland.
De nacht slapen sommigen slecht vanwege het noodweer en gebonk van het schip. Ook nu weer ging het allerslechtste weer aan ons voorbij. Het noodweer ging over Terschelling en naar later bleek waren de schepen die daar in de haven lagen blij dat zij niet buitengaats lagen….
Zondagochtend vanwege het tij op tijd vertrokken richting Harlingen. Ditmaal via de vertrouwde route boven het gasstation doorgevaren. Na tweeeneenhalfuur varen, ja, je leest het goed, bereiken wij de kust bij Harlingen. Geen sterke verhalen van de mannen maar werkelijkheid. Stroom mee, wind mee, alles mee. Een nieuw snelheidsrecord.
Na een uitgebreidde lunch varen we terug naar Herbaijum om daar een heerlijk weekend af te sluiten.
Marjon Olijdam
Pinksterweekend 2007: laag water rond 12 uur. ’s Nachts dus heerlijk hoog en droog. Overdag uren tijd om een boekje te lezen, wad te lopen, schelpen te rapen, appeltaart te eten, te klaverjassen, (nog meer) te slapen, of … in het (ouderwetse) papieren logboek te schrijven. Maar daar heeft volgens mij niemand aan gedacht ;-(
Zaterdagochtend stap ik om half acht in de trein naar Leeuwarden. Vrijdagavond te lang aan het bier gezeten. Ik klok een paar liter water naar binnen en slaap in de trein verder. Die keren dat ik m’n ogen open doe, zie ik donkere wolken, en spatten de regendruppels tegen de ramen van de trein. Fijn vooruitzicht ;-( In Leeuwarden neem ik de bus naar Lauwersoog. Rond half twaalf arriveer ik bij De Vriendschap.
Vivienne is – via Groningen – net voor mij gearriveerd. De rest van de bemanning heeft zich vrijdagavond en eerder op de ochtend al verzameld. Joost was vrijdagavond, met de laatste bus uit de bewoonde wereld, de eerste. Daarna kwamen Peter, Maaike, Annelies en Willemien. En ‘s ochtends rond een uur of vier plofte Jasper, die vrijdag nog in Italië was, in zijn kooi.
Lees meer ….
|
|
Coby mailen
Recente reacties