Vrijdagavond in de roef. De olielamp aan, regen tikt op het dekkleed en de kaarten van het wad verspreid over de tafel. Het getij is gunstig, maar de windvoorspelling vrij hard en uit de verkeerde hoek. Toch besloten we dat het wel kon en we maakten [...]]]> Aan Boord: Eva, Jikke, Vivienne, Simon, Wesley en Coby

Vrijdagavond in de roef. De olielamp aan, regen tikt op het dekkleed en de kaarten van het wad verspreid over de tafel. Het getij is gunstig, maar de windvoorspelling vrij hard en uit de verkeerde hoek. Toch besloten we dat het wel kon en we maakten plannen voor een mooi droogvalplekje. ’s Avonds vol verwachting onder de wol gekropen en gedroomd over het zilte water, zeehonden en wadlopen.

Zaterdagochtend vroeg op en het schip zeilklaar gemaakt. Wel flink wat reven gelegd, want het waaide toch best hard (ongeveer 22 knopen). Aan het eind van it Soal zagen we de eerste golven woest om de hoek van het dijkje komen. En dat was alleen nog maar wat er over die zankbank heen kon komen. Toen we daar voorbij waren begon het pas echt. We moesten tegen de noorderwind in kruisen om bij de sluis bij Kornwerd te komen. Vriendschap hield zich kranig en deed haar best om van golftop naar golftop te scheren. Maar af en toe verdween het hele voordek toch in een golf en viel ik bijna van de luikenkap omdat het schip dan ineens stil lag. Het water kwam van alle kanten en de iedereen werd kletsnat. Het liep van boven onze schoenen in (waterdicht betekent helaas dat het water er niet in maar ook niet meer uit kan!) , kwam uit de lucht en het grootzeil looste af en toe het overtollige water van het rif in mijn kraag. Na een poosje zeilen bleken we eigenlijk nauwelijks vooruit te komen. We besloten wat af te vallen en naar de overkant van het IJsselmeer te zeilen. Daar waren nog wat onbekende haventjes te ontdekken en het vooruitzicht van een kop warme thee in een rustig haventje trok ieder wel aan. Helaas betekende dit dat het een weekeinde exclusief wad zou worden.

Na de lunch zijn we over de andere boeg teruggezeild richting Stavoren. Daar vlakbij zou het kleinste vissershaventje van Europa zich bevinden en dat klonk wel de moeite van het verkennen waard! Coby wist nog hoe we er ongeveer moesten komen en gelukkig was de wind iets geluwd en de golven veel minder ruig onder de hoge wal. Dus zeilden we met een mooi gangetje langs alle ondiepte tonnetjes op zoek naar de gele tonnetjes die aan moesten geven waar we richting de wal konden. Al prikkend met de pikhaak bleek dat het eigenlijk best diep was. Meestal twee meter, soms anderhalf. Het haventje was inderdaad best klein. We lagen er samen met een grote catamaran en daarmee was de kade eigenlijk wel vol. Het dorpje Laaxum zelf bestond uit drie huizen en een viskraam. En een bordje dat ons leerde dat Laaxum vroeger 20 staverse jollen had waarmee op bot gevist werd. Zie ook dit leuke artikel, De stamppot ‘s avonds was exclusief mosterd zout en spek, maar inclusief allerlei toppings naar keuze.

Vishok Laaxum

 Zondag ochtend lag er een dikke mist over het IJsselmeer, maar bij wijze van uitzondering waaide er een mooi windje! Dus na het ontbijt gauw alle reven uit het zeil gehaald en van wal gestoken. Vanaf de kop van de haven was er nog geen enkel tonnetje te zien, maar al gauw doemde er een schaduw op uit de mist. En al turend en wijzend vonden we onze weg om de ondiepte heen. Eerst actief alle tonnetjes tellend om te weten waar we precies zaten, later gewoon comsumerend. Het bleek namelijk dat het aantal wit/rode tonnetjes op de kaart niet overeen kwam met die in de werkelijkheid.

Nabij Stavoren trok de mist aardig op maar zakte de wind in. We hebben nog een wedstrijdje gedaan met wat jachtjes en de Doeke wie het eerst door de windstiltes heen was. Maar langzaam gaf iedereen het op en startte de motor. De zondag verliep duidelijk exclusief wind.Rond Hindeloopen gingen we nog maar 0.5 knoop en liep de verwachte aankomsttijd steeds verder op in plaats van af. Uiteindelijk hebben ook wij de motor gestart voor het laatste stukje naar Workum.

 Kortom, een heel exclusief weekeinde! We hebben lekker gezeild en wie weet volgende keer weer inclusief het wad?

Twee daagjes binnendoor zeilen vanuit Workum- Krussenpollen met stevige wind naar het slecht herkenbare baken van het Hopmeer. Zondag morgen koffiegedronken aan boord van de Arend (aangemeerd in de Krussenpollen om bramen te plukken voor jam). Tegenwind in de vaart en dus op de motor naar Hindelopen. Bomen zodra er [...]]]> Aan boord: Bernard, Martijn, Aletha

Twee daagjes binnendoor zeilen vanuit Workum- Krussenpollen met stevige wind naar het slecht herkenbare baken van het Hopmeer. Zondag morgen koffiegedronken aan boord van de Arend (aangemeerd in de Krussenpollen om bramen te plukken voor jam). Tegenwind in de vaart en dus op de motor naar Hindelopen. Bomen zodra er weer mensen op de kant staan te kijken. Het was passen en meten in het sluisje/bruggetje. Naar buiten met twee bomende vaarlui die moeizaam tegen de wind in voortgang maakten. Een angstig kijken jongetje in een lasertje zag zichzelf al ingeklemd tussen een steiger op lager wal en een ijzeren skutsje en riep zijn papa om hulp. Het was de heren de eer te na de motor bij te zetten, dus met vereende kracht het Ijsselmeer opgeboomd om voor anker te gaan en de mast te heisen. Met een heerlijk zonnetje kalmpjes en gecontroleerd door de sluis terug naar de ligplaats in Workum.

Aletha

Vrijdag avond een kort tochtje van Akkrum naar Goingarijp, nieuwe fok gehesen. Simon en Djuna stranden met het openbaar vervoer in Joure, een opstapbus betekent kennelijk dat je je van te voren moet melden.

afgekeken van de Americo Vespucci

Bij het palaver worden de [...]]]> Bemanning:  Bernard (schipper) Aletha,  Arnoldine, Djuna, Maud, Simon en Robbert.

Vrijdag avond een kort tochtje van Akkrum naar Goingarijp, nieuwe fok gehesen.  Simon en Djuna stranden met het openbaar vervoer in Joure, een opstapbus betekent kennelijk dat je je van te voren moet melden.

afgekeken van de Americo Vespucci

Bij het palaver worden de laatste instructies medegedeeld:   8 deelnemers ;  parcours 1-2-3-1-3-1-2-3 , wedstrijdvlaggen worden getoond. Rattenstaart betekent uitstel van de start. De wind is matig. De eerst wedstrijd prachtig  op tijd over de startlijn en tweede geëindigd. Vriendelijk verzoek om te reven ingewilligd om een gelijkwaardigere wedstrijd te kunnen varen; met dramatische gevolgen. Met afgezwakte wind ten einde raad het rif er zeilend uitgehaald om überhaupt te finishen. De derde wedstrijd 7^e en binnen gespeeld door de Bril-Jantjes op het water bij de laatste boei. De ‘Douke van Martena’ was  niet aan de startlijn verschenen wegens onenigheid. Top; dat ze als muzikanten wel aanwezig waren op het  feest ’s avonds. Na de schippersmaaltijd in de Klokkenstoel speelden ze de zaal plat met hun aanstekelijke repertoire.

Volgende morgen  herindeling van de taken aan boord. Simon helmstok,  Arnoldine en Robbert achterdek, Maud onvermoeid aan de grootschoot, Djuna bakstagen, Aletha fok. 

Maud heeft sterke armen

gescheurde fok Hinde

Eerste start gecompliceerd met een aanvaring de Gudsekop/Nooitgedacht ( kras en verbogen lierhendel) en de Hinde scheurde de fok. Bij de lunch werd bezwaar aangetekend en een en ander uitgebreid doorgepraat.

De Vriendschap had een geweldige laatste start en lag tot aan de laatste bovenwindse boei in eerste positie. Om de concurrentie achter ons te laten ( mn de Hinde) werd er hard gestreden aan boord. Het werd spannend en toen bleek de Bonte Joost in de weg te liggen (op weg naar boei 3 en wij naar boei 2), waardoor we uit moesten wijken. In een oogwenk was de overwinning verloren gegaan, jammer.

De Hinde ging er met de trofee vandoor.

Simon

inthiemasloot

Met Simon als schipper zijn we heerlijk voor de wind in het middagzonnetje terug naar Workum gevaren. Een trotse papa wachtte ons op met fototoestel in de inthiemasloot bij het pontje.

Simon je bent geslaagd, je zag als enige net op tijd dat de mast van de leucothea nog overeind stond bij de brug. Volgend jaar weer?

Aletha

Zaterdag een redelijke windje, in de middag afnemend naar geen wind ;-( …. Wel heerlijk zo’n eerste weekend weer aan boord; het gevoel van wind in de zeilen is heerlijk. Zaterdag tot laat gevaren , de ondergaande felrode zon gezien terwijl we aan het [...]]]> 17/18 april van Workum naar Nederland gevaren. Prachtig koud lenteweer.

 Zaterdag een redelijke windje, in de middag afnemend naar geen wind ;-(  …. Wel heerlijk zo’n eerste weekend weer aan boord; het gevoel van wind in de zeilen is heerlijk. Zaterdag tot laat gevaren , de ondergaande felrode zon gezien terwijl we aan het motoren waren (want geen wind en een sputterende vulkaan in IJsland). Daarna een rustige nacht in een baai op het Schokkerstrand (Ketelmeer).

Heel rustig leek het allemaal en dat kwam niet omdat er geen wind was…. er was iets anders wat opviel in al zijn afwezigheid… natuurlijk…. er waren geen strepen van vliegtuigen te zien en geen lawaai van vliegtuigen te horen. Zo moet dat honderd jaar geleden met dit scheepje ook geweest zijn; echte stilte en een volledig blauwe hemel; dat maak je niet vaak mee, prachtig!

In de buurt van Nederland een ereronde gevaren met wat meer wind. Daarna de dotterbloemen aan de kant ‘gekust’ en de ooievaars op de nesten weer na een jaar gedag gezegd. Wat een heerlijk weekend met ons vijven; Antonin, Vivienne, Joep, Marion, Vivienne en schipper Coby.

Oh ja niet vergeten; we hebben met drie alvast in de jaaglijn gelopen; alvast geoefend voor de Mattenschippersrace.

Even een beetje wind en gaan...

Het volgend weekend waren we helemaal klaar voor de Mattenschippersrace. Met de 11 tallige bemanning op de boot geslapen. Ik op een luchtbedje (dank Coby voor het meenemen!).

Na een heel goede start langszaamaan wat naar achteren gezakt; uiteindelijk kwamen we uit op een plaats 8… net achter het Gudsekopje. De hele dag was het al stuivertje wisselen met de Gudsekop.

De volgende dag lekker nagenieten in Jonen

Groet, Vivienne

Aan boord: Rob (schipper), Coby, Joep, Marjon, Frank, Aletha en onbekende paashaas.

Na twee weken en drie weekenden intensief krabben, schuren, schilderen en plakken (met veel dank aan de klussers) lag Vriendschap aan de kade van de werf Nieko in Franeker te wachten. Strak in de verf, met een fris lente [...]]]>

Zakmes, iemand???

Aan boord: Rob (schipper), Coby, Joep, Marjon, Frank, Aletha en onbekende paashaas. 

Na twee weken en drie weekenden intensief krabben, schuren, schilderen en plakken (met veel dank aan de klussers) lag Vriendschap aan de kade van de werf Nieko in Franeker te wachten. Strak in de verf, met een fris lente groen interieur. Frank was een paar minuten na eerste kennismaking met het schip het vlak aan het oliën onder de planken vloer. Inruimen werd zo nu en dan gehinderd door een plensbuitje. De regentijd werd handig benut voor de laatste aankopen. Vervolgens werd met aanwijzingen van Rob en Coby het schip opgetuigd. Of ik even een “.. ” wil aangeven. Best lastig als je niet weet hoe een “.. “er uit  ziet. Een blok met hondsvot of puntkous, iemand??? 

Paaszondag van Franeker naar het Franse Gaatje onder Vlieland gevaren, lekker kruisen met goede wind. De thuisblijvers hadden ongelijk. Prachtig weer hadden we dit eerste waddenweekend, de eerste zeehonden hebben we gezien, eidereenden, waddenlucht.. 

Maandag na het Paasontbijt wachtte de schipper ongedurig op het opkomend tij en schuifelden we aan de wind over de plaat naar dieper water, strak blauwe lucht met ZW 4. In de Kornwederzand sluis was het toch weer spannend, daarna kwam Workum kwam al snel in zicht. De kop is eraf, we zeilen weer! 

Aletha

Zeilen – Natuur – Water – Wind – Vrijheid – Volle zeilen – Snelheid – Regen – Golven – Schuim – Zon – Hijsen – Vieren – Lekker eten – Gastvrijheid – Rust – Gezellig – Fantastisch -

Vriendschap. De belefenis van een tocht op De Vrienschap is eigenlijk niet te omschrijven in een [...]]]>

Zeilen – Natuur – Water – Wind – Vrijheid – Volle zeilen – Snelheid – Regen – Golven – Schuim – Zon – Hijsen – Vieren – Lekker eten – Gastvrijheid – Rust – Gezellig – Fantastisch -

Vriendschap. De belefenis van een tocht op De Vrienschap is eigenlijk niet te omschrijven in een logboek. Je kunt het eigenlijk het beste zelf meemaken. Toch een poging om een verhaal in het logboek te schrijven van een heerlijk weekend meezeilen op De Vriendschap. Voor mij voor de eerste keer, en geen zeilervaring, dus hopelijk heb ik de termen nog een beetje onthouden.

Na de strontrace ligt De Vriendschap nog bij de sluis. ‘s Morgens ligt hij/zij mooi in het zonnetje.

Als we allemaal aanwezig zijn (Rob, Coby, Vivienne, Aletha, Jaap, Isaak, Henk, Sandra) gaan we eerst de

boodschappen halen. Ondertussen maken de andere De Vriendschap klaar voor vertrek. De haven voor de sluis komt ondertussen vol te liggen met vissers die terugkomen ivm de feesten en visserijdagen.

We kunnen gelijk met de zeilen op Het Soal uitvaren en het IJselmeer op. Ondanks dat het begin van de dag er zonnig uitzag is dit snel veranderd. Het wordt grijs en vochtig. Toch zeilen we met volle zeilen met windkracht Zuid-Oost/Oost 4-5 richting Stavoren. Na een stuk gevaren te hebben met Vivienne als stuurvrouw en de anderen voor alle andere taken aan boord,draaien we terug naar Stavoren om bij een strandje in de luwte voor anker te gaan. De gps geeft trouwens aan dat we zeker 7 knopen varen. De lunch met bruine bonensoep en boterhammen wordt verzorgt door Aletha. Dat smaakt goed en gelijk wat opwarmen in het roefje.

Omdat meer windkracht wordt verwacht, wordt een reef in de zeilen gelegd. Met stuurman Isaak gaan we met een strakke koers van 60 graden richting de kust van Noord Holland. Alles overigens onder de vakkundige en geduldige leiding van schipper Rob. Als de kust net in zicht is, draaien we om en denderen we terug naar Stavoren. Het is goed te merken dat de wind is toegenomen. Zeker uit de luwte zijn de golven en schuimkoppen zichtbaar. Maar De Vriendschap rolt er rustig overheen.

Op het laatste moment is de ingang van de haven van Stavoren pas zichtbaar. De sluis gaat gelijk voor ons open, en na het strijken van de zeilen kunnen we de sluis in. In de jachthaven van Stavoren vullen we de watertank bij. We gaan voor anker op een mooie overnachtingsplek in de Geeuw (of was het toch de Morra). Het kachteltje gaat aan en er wordt geweldig gekookt door Aletha. Ondertussen drinken we wat met “droge” worst en knabbels. Daarna smaakt de curry met rijst goed en koffie, thee en het toetje mag ook niet ontbreken. De afwas wordt gedaan, en de pannen worden met veel geduld als een puzzel in elkaar gepast door Henk. Daarna is iedereen voldaan en moe en zoekt een plekje om te slapen. Ondanks de waarschuwingen van snurkers en een prater horen we ‘s nachts alleen het klotsen van het water.

We hebben een uur extra door het verzetten van de klok, maar toch is de ochtend snel gekomen. De lucht ziet er goed uit, blauw en wat wolkjes. Na het ontbijt met eieren met spek (van Rob), yoghurt en brood, wordt De Vrienschap weer klaargemaakt voor vertrek. Tot mijn grootste verbazing krijg ik de rol als stuurvrouw aangewezen. Eerst met alleen de fok, maar als we op de Fluessen zijn gaat ook het groot zeil omhoog. En wat is dat een machtig gevoel, aan het roer van De Vriendschap. Gelukkig staat Rob dichtbij, want het gaat best hard en vooral het overstag gaan is best een wennen, of een klein slootje ingaan waar ook nog eens een andere grote zeilboot ligt.

Net voor de pauze neemt Henk het roer over en zeilen we door kleine slootjes voordat we voor anker gaan voor de lunch. Vivienne zorgt voor de eieren en Coby smeert de boterhammen. Het zonnetje schijnt vollop dus we kunnen op het dek zitten. Een aantal mensen gaan even onder zeil want er lijkt een virusje rond te hangen.

Na een stukje rustig varen over verschillende meertjes en brekken gaan we kruisen in een smal slootje. Voor mij de eerste keer, de mensen op het voordek moeten alert reageren. Wat een schipperskunsten! Helaas moeten we daarna de zeilen strijken voor de eerste brug en gaat de motor aan voor het laatste stukje op de Lange Vliet en de 5 of 6 bruggen. Terug naar de vaste ligplaats van De Vriendschap. En zo was het weekend weer voorbijgezeild.

Het proviand was vrijdag al gekocht in de gloednieuwe [...]]]> Weekend 10/11 okt was i.t.t. andere delen van het land geen verregend weekend. Tijdens het zeilen of op- en aftuigen was er zelfs af en toe een oplaadmomentje in een welkom najaars zonnetje. Aan boord waren Antonin (schipper), Aletha, Anne, Arnoldine, Joep en Marjon.

 Het proviand was vrijdag al gekocht in de gloednieuwe Poiesz supermarkt op loopafstand van de ligplaats in Workum, dus we konden zaterdagmorgen lekker uitslapen. Omdat het nog regende had niemand zin om uit zijn kooi te stappen en thee te zetten, hoewel het al geruime tijd licht was. Strak grijze lucht en geen zuchtje wind. Dan maar bomen, bovendien krijg je het daar lekker warm van. Om Anne (die voor het eerst aan boord was) te laten wennen, nam de windkracht heel geleidelijk toe in de loop van de morgen en werd er rustig gezeild via het Groote Gaastmeer naar de Fluessen en hebben we gelaveerd richting Stavoren. Onderweg was er tijd om te studeren op het dek voor het vaarbewijs. Bij de Morra overnacht en de volgende dag weer terug over dezelfde route.
Bij het houtkacheltje een spelletje dobbelstenen van Catan gespeeld. Wist u dat stenen, hout, graan en een schaap voldoende is om een huis mee te bouwen? Het was lastig om de plaatjes op de dobbelstenen te onderscheiden bij het zicht van een olielampje, maar dankzij de oplettendheid van de anderen lukte het niet vals te spelen.
De licht geroeste overgebleven blikken bonen onder de zitbank vormden de inspiratie voor de maaltijden. Misschien dat daarom zondag de windkracht alsmaar toenam. Er was tijd aantrekkelijke betonning te leren ontwijken en we hebben bij de Langehoeksepollen nog wat geoefend met ankeren bij de oever zonder de motor te gebruiken.

Eindelijk weer eens gezeild. Het was lang geleden maar ik heb er weer van genoten. Van de 10 aanmelders hadden zich er helaas 2 vooraf moeten afmelden, 2 bijna nog op de dag van vertrek door ziekenhuis-opname van familie maar toch meegegaan en [...]]]> Aan boord: Jeanette, Mirjam, Rob (ten Berg), Marcel, Harm, Georgina, Theo, Antonin

Eindelijk weer eens gezeild. Het was lang geleden maar ik heb er weer van genoten. Van de 10 aanmelders hadden zich er helaas 2 vooraf moeten afmelden, 2 bijna nog op de dag van vertrek door ziekenhuis-opname van familie maar toch meegegaan en 1 was de eerste dag ziek en hebben we op zondag nog op kunnen pikken in Oudeschild (want helemaal overgekomen uit Australie om o.a. een keer met een platbodem mee te varen).

Twee mooie dagen en uiteindelijk helemaal droog gebleven ondanks de voorspelling voor slecht weer voor zondag. De wind was NO op zaterdag en bij Kornwerderzand was het HW om 09:00u. De mogelijkheid bestond om tegen de wind in maar met de stroom mee richting Vlieland of Terschelling te varen. Een lange tocht en droogvallen zou er toch niet meer inzitten omdat LW rond het eind van de middag lag. Bovendien waren behalve Rob en Mirjam, de andere gasten niet vertrouwd met een platbodem. Dus gekozen voor de makkelijke optie: ruime wind naar Texel. In de hoop dat de wind gunstig zou draaien de volgende dag. Wat ie niet deed.

Op zaterdag met een stevige wind (NO), veel zon en een frisse temperatuur op pad naar het Wad. Van het centrum van Workum naar de sluis bij Kornwerderzand hoef je je niet te vervelen. Er is genoeg afwisseling. Zeker in vergelijking met het stuk vanaf Kornwerderzand naar Texel waar het vooral tonnen volgen is. Geen probleem want de nadruk bij de bemanning lag toch bij gezelligheid. Mijn schoonzus Jeanette had haar broer Theo en haar Schoonzus Georgina uit Australië en nog wat vrienden geregeld voor dit weekend. Zelf wilde ze ook wat meer leren over navigeren. Daar was dus mooi de tijd voor. Om de tocht wat te verlengen hebben we wat meer geslingerd dan de andere, grotere maar langzamere platbodems die ook richting Texel voeren maar in een rechtere lijn. Overnacht in de haven van Oudeschild. We lagen naast de loodsbotter Texelstroom. Een prachtig schip met een vriendelijke bemanning waar we ooit nog eens wat mastbroodjes van hebben mogen lenen. Ze kennen ons nog steeds daarvan. ´s-Avonds genoten van de kookkunsten van Jeanette en Georgina. Helaas met gekochte garnalen in plaats van zelf geraapte kokkels. Zeker niet minder lekker.

Zondag was de wind afgezwakt maar nog steeds uit O. Het plan vooraf was om via de Stevinsluis bij Den Oever terug te zeilen via het IJsselmeer om te voorkomen dat we én stroom én wind tegen zouden krijgen op het Wad. Eenmaal buiten leek de wind dusdanig dat we hoog aan de wind richting Kornwerderzand konden komen. Andere platbodems verdwenen zeilend al vrij snel in die richting. Het plan werd bijgesteld en we kozen ervoor om langer op het Wad te blijven. Eerst ging het goed, maar al snel kwamen we toch op een stuk waar we moesten laveren. We kwamen in de situatie van stroom tegen en wind tegen die we juist hadden willen vermijden. We hadden toen geen andere keus meer dan de motor te starten en de zeilen te strijken. Snel daarna viel de wind ook nog eens geheel weg. Achteraf ben ik tot de conclusie gekomen dat de andere schepen al vanaf het begin hun motor bij hadden staan. Een mooie les.

Vlak voor Kornwerderzand kwam de wind weer op en daarna konden we gelukkig het laatste stuk weer zeilend vervolgen. Bij de Lorentz-sluis was het rustig. Rond 18:30u terug in Workum. Kort daarna begon het flink te regenen zoals voorspeld.