|
|
vivienne
Dit weekend begon op vrijdagmiddag in Workum, alhoewel ….. de cursus van Scheepswijs begon in Makkum. De andere vier cursisten en Marianne (onze schipper en instructrice) zouden we daar diezelfde avond op de wal ontmoeten. Coby en ik zouden samen het scheepje van Workum naar Makkum varen, een stukje dichter bij het wad.. We waren er al lekker op tijd, rond half vijf, maar de wind was nog erg hard. Gelukkig zou deze afvlakken als het avond zou worden. We zijn eerst in Workum door de sluis gevaren en hebben lekker gegeten; aan boord was nog van alles lekkers te vinden; dus een gevuld linzensoepje uit het ruim, met meegebrachte boterhammen gingen er wel in!
Daarna begon de wind lekker te minderen; de grote populier naast het kommetje van de sluis boog steeds minder door. Maar nog steeds een stevig windje. We zetten de zeilen in het kommetje na de sluis met 2 reven in het grootzeil en 1 in de fok en zijn het Soal uitgevaren. Het was een stevige wind; toch wel een NNW windje 5. Het verliep allemaal prima volgens plan; het varen ging hartstikke goed ondanks de dikke wind en hoge golven. We moesten een paar keer overstag en dat ging prachtig. Precies genoeg zeil, niet te veel en niet te weinig met deze wind en golven. In Makkum hadden de anderen lekker in de kroeg gezeten en zich prima vermaakt met de theorie van wadvaren. Toen het scheepje aan de kant lag, met iedereen bijgepraat bij een borrel en de koers voor de volgende dag uitgezet.
We hebben een heerlijk weekend gehad. Het was erg gezellig op het bootje en hebben genoten met elkaar. En ondertussen veel geleerd. Het weekend stond in het teken van water, ja natuurlijk op een schip; water!!!! Nee, dit keer was het drinkwater. We dachten dat we aan de steiger in Makkum water konden tanken, maar dat was niet zo (allemaal op slot), misschien zaterdag in de sluis..? Ook niet. Dan maar naar Harlingen? Verliezen we veel tijd, doen we niet… Uiteindelijk hebben we het hele weekend gedaan met de kwart tank water die er nog was, super! Het heeft ons wel leren plannen en een tocht leren uitzetten waarbij er altijd alternatieven waren voor water.
Op zaterdag hadden we een flinke wind, NW 5 a 6 en zijn we zijn nog voor HW naar de vlakte van Oosterbierum gevaren. Daar waren we wel wat na HW maar kwamen er nog heel goed overheen, kruisend, lange slagen. Daarna verder met vallend water naar Terschelling, onder de Wierschuur droog gevaren.. ‘s avonds, een prachtige avond bij ondergaande zon nog een eindje richting West Terschelling en op Dodemanshoek geankerd en overnacht. Daar in de de avond nog van de muziek van Oerol op Midsland (Westerkein) genoten; mijn favoriet Roosbeef! Naar de kant was niet mogelijk en het was eigenlijk te laat dus alweer laat naar bed en vroeg op (maar wat is vroeg op het wad).
Om half vijf even het bed uit gegaan; de droge vlakte gezien en genoten van de stilte, niet te veel afkoelen en weer lekker het warme bedje in de drik in. Zondag met stroom tegen en weinig wind naar het westen en via het Inschot terug naar Kornwerd. We hebben het zeil helemaal getrimd tot een perfecte trim; totaal scheelde dat een halve knoop in de snelheid en dat met een zwak windje (dat wordt wat met de nieuwe fok). Helaas viel de wind helemaal weg en hebben we het laatste eind moeten moteren. Ondertussen al wat opgeruimd en twee van de club hebben een heerlijk middageten in elkaar gezet. Iedereen, behalve Coby en ik zijn in de sluis de boot afgegaan. Coby en ik hebben het schip weer terug naar Workum gevaren en daar weer achtergelaten. Wel op de motor, helaas bijna geen wind en ook nog uit de verkeerde hoek.
Erg veel geleerd met dank aan Marianne en aan alle cursisten; moteren en aanleggen in sluizen; ‘zoet op zout dan gaat het fout’, rekenen met NAP en LAT, rekenen, rekenen. Andere steken hier en daar, andere steek voor het reven bij de smeerreep en bij de rakbanden. Het is goed en leuk als je meerdere varianten kent. En precieziezeilen met perfect getrimd zeil. En wat velen wilden leren; droogvallen; hoe doe je dat?
Marianne past haar wijze van instructie geven goed aan, zodat iedereen leert op haar/zijn niveau. Ik heb geleerd om de overstap te maken van doener naar overzichthouder, wat is nu belangrijk, wat kan later. En natuurlijk moteren in sluizen, bruggen; het ging op de terugweg in Workum als een zonnetje! Die avond om tien uur thuis, dit keer redelijk vroeg het bedje in.
Het was weer een heerlijk weekend!
Vivienne
vivienne
17/18 april van Workum naar Nederland gevaren. Prachtig koud lenteweer.
Zaterdag een redelijke windje, in de middag afnemend naar geen wind ;-( …. Wel heerlijk zo’n eerste weekend weer aan boord; het gevoel van wind in de zeilen is heerlijk. Zaterdag tot laat gevaren , de ondergaande felrode zon gezien terwijl we aan het motoren waren (want geen wind en een sputterende vulkaan in IJsland). Daarna een rustige nacht in een baai op het Schokkerstrand (Ketelmeer).
Heel rustig leek het allemaal en dat kwam niet omdat er geen wind was…. er was iets anders wat opviel in al zijn afwezigheid… natuurlijk…. er waren geen strepen van vliegtuigen te zien en geen lawaai van vliegtuigen te horen. Zo moet dat honderd jaar geleden met dit scheepje ook geweest zijn; echte stilte en een volledig blauwe hemel; dat maak je niet vaak mee, prachtig!
In de buurt van Nederland een ereronde gevaren met wat meer wind. Daarna de dotterbloemen aan de kant ‘gekust’ en de ooievaars op de nesten weer na een jaar gedag gezegd. Wat een heerlijk weekend met ons vijven; Antonin, Vivienne, Joep, Marion, Vivienne en schipper Coby.
Oh ja niet vergeten; we hebben met drie alvast in de jaaglijn gelopen; alvast geoefend voor de Mattenschippersrace.
 Even een beetje wind en gaan... Het volgend weekend waren we helemaal klaar voor de Mattenschippersrace. Met de 11 tallige bemanning op de boot geslapen. Ik op een luchtbedje (dank Coby voor het meenemen!).
Na een heel goede start langszaamaan wat naar achteren gezakt; uiteindelijk kwamen we uit op een plaats 8… net achter het Gudsekopje. De hele dag was het al stuivertje wisselen met de Gudsekop.
 De volgende dag lekker nagenieten in Jonen Groet, Vivienne
Aletha Veenendaal
 Zakmes, iemand??? Aan boord: Rob (schipper), Coby, Joep, Marjon, Frank, Aletha en onbekende paashaas.
Na twee weken en drie weekenden intensief krabben, schuren, schilderen en plakken (met veel dank aan de klussers) lag Vriendschap aan de kade van de werf Nieko in Franeker te wachten. Strak in de verf, met een fris lente groen interieur. Frank was een paar minuten na eerste kennismaking met het schip het vlak aan het oliën onder de planken vloer. Inruimen werd zo nu en dan gehinderd door een plensbuitje. De regentijd werd handig benut voor de laatste aankopen. Vervolgens werd met aanwijzingen van Rob en Coby het schip opgetuigd. Of ik even een “.. ” wil aangeven. Best lastig als je niet weet hoe een “.. “er uit ziet. Een blok met hondsvot of puntkous, iemand???
Paaszondag van Franeker naar het Franse Gaatje onder Vlieland gevaren, lekker kruisen met goede wind. De thuisblijvers hadden ongelijk. Prachtig weer hadden we dit eerste waddenweekend, de eerste zeehonden hebben we gezien, eidereenden, waddenlucht..
Maandag na het Paasontbijt wachtte de schipper ongedurig op het opkomend tij en schuifelden we aan de wind over de plaat naar dieper water, strak blauwe lucht met ZW 4. In de Kornwederzand sluis was het toch weer spannend, daarna kwam Workum kwam al snel in zicht. De kop is eraf, we zeilen weer!
Aletha
Sandra Remijn
Zeilen – Natuur – Water – Wind – Vrijheid – Volle zeilen – Snelheid – Regen – Golven – Schuim – Zon – Hijsen – Vieren – Lekker eten – Gastvrijheid – Rust – Gezellig – Fantastisch -
Vriendschap. De belefenis van een tocht op De Vrienschap is eigenlijk niet te omschrijven in een logboek. Je kunt het eigenlijk het beste zelf meemaken. Toch een poging om een verhaal in het logboek te schrijven van een heerlijk weekend meezeilen op De Vriendschap. Voor mij voor de eerste keer, en geen zeilervaring, dus hopelijk heb ik de termen nog een beetje onthouden.
Na de strontrace ligt De Vriendschap nog bij de sluis. ‘s Morgens ligt hij/zij mooi in het zonnetje.
Als we allemaal aanwezig zijn (Rob, Coby, Vivienne, Aletha, Jaap, Isaak, Henk, Sandra) gaan we eerst de
boodschappen halen. Ondertussen maken de andere De Vriendschap klaar voor vertrek. De haven voor de sluis komt ondertussen vol te liggen met vissers die terugkomen ivm de feesten en visserijdagen.
We kunnen gelijk met de zeilen op Het Soal uitvaren en het IJselmeer op. Ondanks dat het begin van de dag er zonnig uitzag is dit snel veranderd. Het wordt grijs en vochtig. Toch zeilen we met volle zeilen met windkracht Zuid-Oost/Oost 4-5 richting Stavoren. Na een stuk gevaren te hebben met Vivienne als stuurvrouw en de anderen voor alle andere taken aan boord,draaien we terug naar Stavoren om bij een strandje in de luwte voor anker te gaan. De gps geeft trouwens aan dat we zeker 7 knopen varen. De lunch met bruine bonensoep en boterhammen wordt verzorgt door Aletha. Dat smaakt goed en gelijk wat opwarmen in het roefje.
Omdat meer windkracht wordt verwacht, wordt een reef in de zeilen gelegd. Met stuurman Isaak gaan we met een strakke koers van 60 graden richting de kust van Noord Holland. Alles overigens onder de vakkundige en geduldige leiding van schipper Rob. Als de kust net in zicht is, draaien we om en denderen we terug naar Stavoren. Het is goed te merken dat de wind is toegenomen. Zeker uit de luwte zijn de golven en schuimkoppen zichtbaar. Maar De Vriendschap rolt er rustig overheen.
Op het laatste moment is de ingang van de haven van Stavoren pas zichtbaar. De sluis gaat gelijk voor ons open, en na het strijken van de zeilen kunnen we de sluis in. In de jachthaven van Stavoren vullen we de watertank bij. We gaan voor anker op een mooie overnachtingsplek in de Geeuw (of was het toch de Morra). Het kachteltje gaat aan en er wordt geweldig gekookt door Aletha. Ondertussen drinken we wat met “droge” worst en knabbels. Daarna smaakt de curry met rijst goed en koffie, thee en het toetje mag ook niet ontbreken. De afwas wordt gedaan, en de pannen worden met veel geduld als een puzzel in elkaar gepast door Henk. Daarna is iedereen voldaan en moe en zoekt een plekje om te slapen. Ondanks de waarschuwingen van snurkers en een prater horen we ‘s nachts alleen het klotsen van het water.
We hebben een uur extra door het verzetten van de klok, maar toch is de ochtend snel gekomen. De lucht ziet er goed uit, blauw en wat wolkjes. Na het ontbijt met eieren met spek (van Rob), yoghurt en brood, wordt De Vrienschap weer klaargemaakt voor vertrek. Tot mijn grootste verbazing krijg ik de rol als stuurvrouw aangewezen. Eerst met alleen de fok, maar als we op de Fluessen zijn gaat ook het groot zeil omhoog. En wat is dat een machtig gevoel, aan het roer van De Vriendschap. Gelukkig staat Rob dichtbij, want het gaat best hard en vooral het overstag gaan is best een wennen, of een klein slootje ingaan waar ook nog eens een andere grote zeilboot ligt.
 Net voor de pauze neemt Henk het roer over en zeilen we door kleine slootjes voordat we voor anker gaan voor de lunch. Vivienne zorgt voor de eieren en Coby smeert de boterhammen. Het zonnetje schijnt vollop dus we kunnen op het dek zitten. Een aantal mensen gaan even onder zeil want er lijkt een virusje rond te hangen.
Na een stukje rustig varen over verschillende meertjes en brekken gaan we kruisen in een smal slootje. Voor mij de eerste keer, de mensen op het voordek moeten alert reageren. Wat een schipperskunsten! Helaas moeten we daarna de zeilen strijken voor de eerste brug en gaat de motor aan voor het laatste stukje op de Lange Vliet en de 5 of 6 bruggen. Terug naar de vaste ligplaats van De Vriendschap. En zo was het weekend weer voorbijgezeild.
Aletha Veenendaal
Weekend 10/11 okt was i.t.t. andere delen van het land geen verregend weekend. Tijdens het zeilen of op- en aftuigen was er zelfs af en toe een oplaadmomentje in een welkom najaars zonnetje. Aan boord waren Antonin (schipper), Aletha, Anne, Arnoldine, Joep en Marjon.
 
Het proviand was vrijdag al gekocht in de gloednieuwe Poiesz supermarkt op loopafstand van de ligplaats in Workum, dus we konden zaterdagmorgen lekker uitslapen. Omdat het nog regende had niemand zin om uit zijn kooi te stappen en thee te zetten, hoewel het al geruime tijd licht was. Strak grijze lucht en geen zuchtje wind. Dan maar bomen, bovendien krijg je het daar lekker warm van. Om Anne (die voor het eerst aan boord was) te laten wennen, nam de windkracht heel geleidelijk toe in de loop van de morgen en werd er rustig gezeild via het Groote Gaastmeer naar de Fluessen en hebben we gelaveerd richting Stavoren. Onderweg was er tijd om te studeren op het dek voor het vaarbewijs. Bij de Morra overnacht en de volgende dag weer terug over dezelfde route.
Bij het houtkacheltje een spelletje dobbelstenen van Catan gespeeld. Wist u dat stenen, hout, graan en een schaap voldoende is om een huis mee te bouwen? Het was lastig om de plaatjes op de dobbelstenen te onderscheiden bij het zicht van een olielampje, maar dankzij de oplettendheid van de anderen lukte het niet vals te spelen.
De licht geroeste overgebleven blikken bonen onder de zitbank vormden de inspiratie voor de maaltijden. Misschien dat daarom zondag de windkracht alsmaar toenam. Er was tijd aantrekkelijke betonning te leren ontwijken en we hebben bij de Langehoeksepollen nog wat geoefend met ankeren bij de oever zonder de motor te gebruiken.
Antonin van de Bree
Aan boord: Jeanette, Mirjam, Rob (ten Berg), Marcel, Harm, Georgina, Theo, Antonin
Eindelijk weer eens gezeild. Het was lang geleden maar ik heb er weer van genoten. Van de 10 aanmelders hadden zich er helaas 2 vooraf moeten afmelden, 2 bijna nog op de dag van vertrek door ziekenhuis-opname van familie maar toch meegegaan en 1 was de eerste dag ziek en hebben we op zondag nog op kunnen pikken in Oudeschild (want helemaal overgekomen uit Australie om o.a. een keer met een platbodem mee te varen).
Twee mooie dagen en uiteindelijk helemaal droog gebleven ondanks de voorspelling voor slecht weer voor zondag. De wind was NO op zaterdag en bij Kornwerderzand was het HW om 09:00u. De mogelijkheid bestond om tegen de wind in maar met de stroom mee richting Vlieland of Terschelling te varen. Een lange tocht en droogvallen zou er toch niet meer inzitten omdat LW rond het eind van de middag lag. Bovendien waren behalve Rob en Mirjam, de andere gasten niet vertrouwd met een platbodem. Dus gekozen voor de makkelijke optie: ruime wind naar Texel. In de hoop dat de wind gunstig zou draaien de volgende dag. Wat ie niet deed.
Op zaterdag met een stevige wind (NO), veel zon en een frisse temperatuur op pad naar het Wad. Van het centrum van Workum naar de sluis bij Kornwerderzand hoef je je niet te vervelen. Er is genoeg afwisseling. Zeker in vergelijking met het stuk vanaf Kornwerderzand naar Texel waar het vooral tonnen volgen is. Geen probleem want de nadruk bij de bemanning lag toch bij gezelligheid. Mijn schoonzus Jeanette had haar broer Theo en haar Schoonzus Georgina uit Australië en nog wat vrienden geregeld voor dit weekend. Zelf wilde ze ook wat meer leren over navigeren. Daar was dus mooi de tijd voor. Om de tocht wat te verlengen hebben we wat meer geslingerd dan de andere, grotere maar langzamere platbodems die ook richting Texel voeren maar in een rechtere lijn. Overnacht in de haven van Oudeschild. We lagen naast de loodsbotter Texelstroom. Een prachtig schip met een vriendelijke bemanning waar we ooit nog eens wat mastbroodjes van hebben mogen lenen. Ze kennen ons nog steeds daarvan. ´s-Avonds genoten van de kookkunsten van Jeanette en Georgina. Helaas met gekochte garnalen in plaats van zelf geraapte kokkels. Zeker niet minder lekker.
Zondag was de wind afgezwakt maar nog steeds uit O. Het plan vooraf was om via de Stevinsluis bij Den Oever terug te zeilen via het IJsselmeer om te voorkomen dat we én stroom én wind tegen zouden krijgen op het Wad. Eenmaal buiten leek de wind dusdanig dat we hoog aan de wind richting Kornwerderzand konden komen. Andere platbodems verdwenen zeilend al vrij snel in die richting. Het plan werd bijgesteld en we kozen ervoor om langer op het Wad te blijven. Eerst ging het goed, maar al snel kwamen we toch op een stuk waar we moesten laveren. We kwamen in de situatie van stroom tegen en wind tegen die we juist hadden willen vermijden. We hadden toen geen andere keus meer dan de motor te starten en de zeilen te strijken. Snel daarna viel de wind ook nog eens geheel weg. Achteraf ben ik tot de conclusie gekomen dat de andere schepen al vanaf het begin hun motor bij hadden staan. Een mooie les.
Vlak voor Kornwerderzand kwam de wind weer op en daarna konden we gelukkig het laatste stuk weer zeilend vervolgen. Bij de Lorentz-sluis was het rustig. Rond 18:30u terug in Workum. Kort daarna begon het flink te regenen zoals voorspeld.
Rob Meerwijk
Beetje laat, maar toch. Uit mijn geheugen een verslag van de Mattenschippersrace.
Aan boord:
Peter en Maud,
Bernard (schipper),
Coby,
Jikke,
Antonin,
Rob (ten Berg)
Rob, Ivo en Rens
De ploeg was wat kleiner dan andere jaren, dat zou harder werken worden. Het weer was natuurlijk fantastisch. De grote schepen zouden net als vorig jaar weer 1 uur en 3 kwartier voor ons starten. Gezien de omstandigheden wisten we dat we er een kluif aan zouden hebben om ze te achterhalen.
De loting was heel guntig voor ons. We startten als eerste. En we waren ook vliegend weg en namen een grote voorsprong. De Dankbaarheid had ongunstig geloot. Desondanks liepen die iedereen heel hard voorbij. We hadden ze op het Giethoornse meer al bijna langszij.
De slag om de Walengracht was ongemeen spannend. Al bomend bleven we boord aan boord tot op de Beulaker. Op de Beulaker waren ze ons aan de wind te snel af. Volgend jaar een nieuw grootzeil!
De rest van de race was een pleziertochtje maar de Dankbaarheid achterhaalden we niet meer!
Coby Jeninga
 Kunnen we nog zeilen in november? Het moet toch op zijn minst droog zijn, want binnen is alles al zo nat en klam en koud….!Ondanks vage regen voorspellingen zijn we tóch gegaan, Janneke, Pieter, Vivienne en ik en wat boften wij, alleen zondag middag een buitje en toen zaten wij net binnen met een bord erwtensoep en roggebrood, regen ja… maar ook een prachtige regenboog.
Je moet zeilen in november wel goed plannen, want de bruggen draaien niet meer, dus vrijdag bellen om een afspraak met de brugwachter te maken. Wij konden om 11 uur de bruggen door, achter 2 bootjes aan die ook naar de Friese meren wilden, en dan… “”op zondag terug?… nee dan draaien we niet”". Zondagnacht aan boord blijven dus. Gelukkig was ik maandag vrij en kon Rob maandagochtend komen.
Zaterdag zeilklaar maken, Pieter schroeft de nieuwe grootschoot klamp en een nieuwe fokkeschoot klamp erop, Janneke had al boodschappen gedaan, en zo liggen wij mooi om 11 uur voor de eerste brug te wachten met hete koffie in de koude handen, want koud is het wel. Een rif in het grootzeil en met zuid westen wind zeilen wij prachtig de 2 boten (waarom hijsen zij hun zeilen niet?) voorbij over de Lange Vliet en de Inthiema sloot naar de Fluessen. Daar alleen een eenzame boot, een stille visser, ganzen en aalscholvers. De wind trekt aan en met de flinke vlagen spoelen wij het gang boord schoon. Na een smakelijke lunch steken we een 2e rif in het grootzeil en één in de fok. Zeilen hijsen en daar gaan we weer……… tot we om half 5 het smalle slootje naar het Hofmeer in zeilen, tjonge jonge wat gaat dat mooi!!! Als een half uurtje later alles opgedoekt en opgeruimd is, is het buiten donker.
Binnen is het warm en heel behaaglijk bij het kacheltje, lekker eten, cryptogrammen maken, lezen, kletsen en vroeg diep onder de dekens in de kooi, de wind is gaan liggen. In de nacht alleen gekabbel en vele ganzen die naar het zuiden vliegen, de maan helder aan de hemel… wat een ongekende rust, heerlijk!!!
Zondag na het ontbijt zeilen we op de fok het slootje uit naar de Fluessen.
De lucht is strak blauw maar in het oosten is die donker grijs, er komen buien aan. Toch blijft het voornamelijk bij dreiging en een kleine bui.
Om 4 uur varen we heel langzaam het super smalle en ondiepe slootje in langs de spoorbrug bij Workum en stapt iedereen aan wal. Nog een nachtje aan boord is geen straf en het is het meer dan waard, we hadden een fantastisch weekend, wat hebben wij weer genoten van het Friese land en -water, de rust, de kleuren en de wolkenluchten.
Bernard van Hemert
 
Eind Augustus was ons tweede wedstrijd weekendje van dit seizoen; ditmaal tegen 6 skutsjes allemaal kleiner dan 15 meter. We zeilden met weinig wind 5 wedstrijden op olympische baantjes. De twee snelste schepen, de Nooit Gedacht van Rutger van SLobbe en wij, staken na de eerste wedstrijd een rif omdat het verschil met de andere scheepjes te groot bleek. Vervolgens hadden wij in de voorhoede leuke duels tussen de Nooit Gedacht, de Rosalie van Ton Brundel en onze Vriendschap. Theo Kampa maakte bovenstaande prachtige foto, en nog een hele CD vol prachtige mooi-weer foto’s.
|
|
Coby mailen
Recente reacties