|
|
vivienne Dit weekend begon op vrijdagmiddag in Workum, alhoewel ….. de cursus van Scheepswijs begon in Makkum. De andere vier cursisten en Marianne (onze schipper en instructrice) zouden we daar diezelfde avond op de wal ontmoeten. Coby en ik zouden samen het scheepje van Workum naar Makkum varen, een stukje dichter bij het wad.. We waren er al lekker op tijd, rond half vijf, maar de wind was nog erg hard. Gelukkig zou deze afvlakken als het avond zou worden. We zijn eerst in Workum door de sluis gevaren en hebben lekker gegeten; aan boord was nog van alles lekkers te vinden; dus een gevuld linzensoepje uit het ruim, met meegebrachte boterhammen gingen er wel in!
Daarna begon de wind lekker te minderen; de grote populier naast het kommetje van de sluis boog steeds minder door. Maar nog steeds een stevig windje. We zetten de zeilen in het kommetje na de sluis met 2 reven in het grootzeil en 1 in de fok en zijn het Soal uitgevaren. Het was een stevige wind; toch wel een NNW windje 5. Het verliep allemaal prima volgens plan; het varen ging hartstikke goed ondanks de dikke wind en hoge golven. We moesten een paar keer overstag en dat ging prachtig. Precies genoeg zeil, niet te veel en niet te weinig met deze wind en golven. In Makkum hadden de anderen lekker in de kroeg gezeten en zich prima vermaakt met de theorie van wadvaren. Toen het scheepje aan de kant lag, met iedereen bijgepraat bij een borrel en de koers voor de volgende dag uitgezet.
We hebben een heerlijk weekend gehad. Het was erg gezellig op het bootje en hebben genoten met elkaar. En ondertussen veel geleerd. Het weekend stond in het teken van water, ja natuurlijk op een schip; water!!!! Nee, dit keer was het drinkwater. We dachten dat we aan de steiger in Makkum water konden tanken, maar dat was niet zo (allemaal op slot), misschien zaterdag in de sluis..? Ook niet. Dan maar naar Harlingen? Verliezen we veel tijd, doen we niet… Uiteindelijk hebben we het hele weekend gedaan met de kwart tank water die er nog was, super! Het heeft ons wel leren plannen en een tocht leren uitzetten waarbij er altijd alternatieven waren voor water.
Op zaterdag hadden we een flinke wind, NW 5 a 6 en zijn we zijn nog voor HW naar de vlakte van Oosterbierum gevaren. Daar waren we wel wat na HW maar kwamen er nog heel goed overheen, kruisend, lange slagen. Daarna verder met vallend water naar Terschelling, onder de Wierschuur droog gevaren.. ‘s avonds, een prachtige avond bij ondergaande zon nog een eindje richting West Terschelling en op Dodemanshoek geankerd en overnacht. Daar in de de avond nog van de muziek van Oerol op Midsland (Westerkein) genoten; mijn favoriet Roosbeef! Naar de kant was niet mogelijk en het was eigenlijk te laat dus alweer laat naar bed en vroeg op (maar wat is vroeg op het wad).
Om half vijf even het bed uit gegaan; de droge vlakte gezien en genoten van de stilte, niet te veel afkoelen en weer lekker het warme bedje in de drik in. Zondag met stroom tegen en weinig wind naar het westen en via het Inschot terug naar Kornwerd. We hebben het zeil helemaal getrimd tot een perfecte trim; totaal scheelde dat een halve knoop in de snelheid en dat met een zwak windje (dat wordt wat met de nieuwe fok). Helaas viel de wind helemaal weg en hebben we het laatste eind moeten moteren. Ondertussen al wat opgeruimd en twee van de club hebben een heerlijk middageten in elkaar gezet. Iedereen, behalve Coby en ik zijn in de sluis de boot afgegaan. Coby en ik hebben het schip weer terug naar Workum gevaren en daar weer achtergelaten. Wel op de motor, helaas bijna geen wind en ook nog uit de verkeerde hoek.
Erg veel geleerd met dank aan Marianne en aan alle cursisten; moteren en aanleggen in sluizen; ‘zoet op zout dan gaat het fout’, rekenen met NAP en LAT, rekenen, rekenen. Andere steken hier en daar, andere steek voor het reven bij de smeerreep en bij de rakbanden. Het is goed en leuk als je meerdere varianten kent. En precieziezeilen met perfect getrimd zeil. En wat velen wilden leren; droogvallen; hoe doe je dat?
Marianne past haar wijze van instructie geven goed aan, zodat iedereen leert op haar/zijn niveau. Ik heb geleerd om de overstap te maken van doener naar overzichthouder, wat is nu belangrijk, wat kan later. En natuurlijk moteren in sluizen, bruggen; het ging op de terugweg in Workum als een zonnetje! Die avond om tien uur thuis, dit keer redelijk vroeg het bedje in.
Het was weer een heerlijk weekend!
Vivienne
Coby Jeninga Aan boord: Vivienne, Marjon, Joep, Doreen, George en Coby (schipper)
Het was een weekend van tegenstellingen..veel wind vs. geen wind, kou vs. hitte..
Donderdag vertrokken we uit Workum met een koude noordenwind, kruisend naar de sluis van Kornwerd. Intussen is het 4uur na HW als wij buiten de sluis de zeilen weer hijsen, maar we zijn op het wad! Het vluchthaventje langs de afsluitdijk lijkt een mooie plek om de nacht door te brengen. Vlak na de sluis lopen we nog bijna vast op een ondiepte die niet op de kaart staat, maar met een aantrekkende wind varen we even later prachtig naar het Zuid Westen. Een uurtje later zijn we bij het haventje waar je gemakkelijk langs vaart als je niet oplet, geen boeien, geen drukte. Op het zelfde moment komt van de andere kant een aak op de motor aanvaren die hetzelfde plan als wij blijken te hebben en even later liggen we achter elkaar aan de steiger.
Prima plek en lekker beschut.
Vrijdag zijn we al vroeg op, een strak blauwe lucht maar de wind is helemaal weg. Als de schipper van de aak zijn hoofd uit het luik steekt, varen wij het haventje al uit naar het noorden, op de motor dat wel..
We liggen die dag voor anker bij het Inschot op de huilerbank (zie logboek natuurweek 2009), wachten op vallend water en wind. Het is puffen van de warmte, het ene laagje na het andere kan uit tot de hemdjes en korte broeken overblijven. Dan is er een zuchtje wind (kleren kunnen weer aan) en met stroom mee kruisen wij naar het Franse Gaatje onder de Richel, waar we de nacht voor anker blijven.
Zaterdag varen we met een lekker windje naar Terschelling, waar we vlak onder de Wierschuur voor anker gaan. Tijd voor wandelen, roeien, en vogels kijken. Wat een luxe met 2 vogelaars, Marjon en Vivienne, aan boord: we zien o.a. groenpootruiters, kanoeten, kleine en grote sterns, lepelaars en allerlei strandlopertjes.
Ook nog een eidereend creche: 6 tantes eidereend die met een groep van 30 kuikens (dicht bij elkaar) over het wad scharrelen, dat had zelfs Vivienne nog nooit gezien!
Al zoveel jaren zijn we op het wad en elke keer maken we nieuwe dingen mee, fantastisch!!
Zondag scharrelen we al voor HW over het wantij van Oosterbierum, richting Harlingen waar we het schip voor Bernard en de Wicca mensen achter laten.
We hadden een heerlijk weekend!
De beleving van temperatuur kan heel verschillend zijn.
Aletha Veenendaal Bernard (schipper), Ruth, Edith, Arnoldine, Annette, Aletha en Martijn.
Ma 17 mei was het een leuk weerzien met de bemanning van vorig jaar in Harlingen Haven. Nieuw was Martijn, hij kan fantastisch zeilen en apekooien en was een welkome aanvulling aan boord. De weergoden waren ons heksen goed gezind; de hele week zonnig , droog en geleidelijk warmer met NW 3/4/5 wind. En dat in mei, de mooiste maand op het wad, alle groen zo teer, de toeristenstroom nog ver en alle natuurgebieden op slot vanwege de broedende vogeltjes en zogende zeehonden… Komt dat zien! Bernard had niet gelogen; de eerste dag al zo’n 200 zeehondjes bij de Holwederbalg gezien. We liepen vast waar onze bestemming was: wantij over tot wierumerwad.
 kachel hout Di 18 mei ging de wekker om 4:00u, het tijd dicteerde de vaaruren. Uren gezeild op de lege waddenzee zonder een ander schip tegen te komen naar Noordpolderzijl alwaar we rond 14:oou slingerend binnenliepen. ‘t Zielhuis gaat binnenkort dicht , dus nog snel een glaasje gedronken op het terras, gemiste slaap ingehaald uit de wind over de dijk in de bosjes en hout gesprokkeld voor de kachel.
Wo 19 mei ‘s morgens gewandeld in afwachting van het hoogste water. Tijd voor klusjes aan boord. 3 jaar geleden heeft Bernard de boom zelf uitgezocht in het bos; thuis gedroogd en hand bewerkt tot een prachtig helmhout dat precies past. En eindelijk gemonteerd aan boord van Vriendschap omringt door de natuur. Mooi werk, wat nog jaren meegaat!
Nadat het oude helmhout nog eenmaal als loopplank heeft gediend in Noordpolderzijl, werd het in stukken gezaagd en kreeg het uiteindelijk een waardig zeemansgraf. Met 2 reven en nattigheid op het voordek vertrokken we met HW naar het wad onder Schier, alwaar we het land niet op mochten vanwege de broedende vogeltjes. ’s Avonds Godinnenkaartjes gelegd voor nieuwe inzichten.
 vroeg op Do 20 mei 04:30 navigeren op de GPS en kaart; tonnetjes turen in het donker en de vaargeul aanhouden. Prachtige zonsopgang en om 06:00u in Lauwersoog nieuwe buitenhaven (met pasjes en douche die pas om 07:00u open gaat). Inkopen gedaan voor het schip bij CIV en nog meer eten voor de bemanning en toen snel weer naar buiten o.l.v. Edith. Rustig zeilweertje en alle tijd om onderweg zeilbandjes te leren maken en het tweede kluisboord te vast te zetten. We liepen net niet vast en waren op tijd in Schier om ijs te halen, maar de bank was al dicht. De havenmeester heeft nog 7x toeristenbelasting tegoed.
Vrij 21 mei vroeg varen via Engelsmanplaat tot we vastliepen naast de geul, waar een zeehond nog een eenmansshow gaf voor Martijn op het dek. De rest lag te slapen tot het warme zonnetje ons naar buiten lokte de zandplaat op. Gewapend met emmertje en schep en een opdracht van Ruth een droomhuisje te bouwen. Vol bewondering toegekeken hoe de zee weer bezit nam van onze bouwsels.
Als troost had Martijn lekkere pannekoekjes gebakken.
Doorgevaren naar Pinkewad met Martijn als schipper; die Gutsekoppers hebben geen motor nodig als er een pikhaak van boord valt, mooie manoeuvre, Martijn, dat zeker, maar wel wat ver uit de kust van Ameland voor anker. De avondwandeling van Bernard, Aletha en Ruth halverwege richting Noordzee duurde daarom maar liefst 3.5 uur ( de rest bleef wijselijk aan boord). Het leed was snel geleden met een voetenbadje voor verwonde slikvoeten (alleen voor mietjes) en heerlijke massageolie. Al snel konden we weer hartelijk lachen om het avontuur en rook je thee weer boven je handen uit.
Zat 22 mei om 07:00u in de haven van Nes voor anker, heen en weer naar de steiger met het bijbootje water halen en boodschappen doen; plotselinge mist bij het wegvaren om 09:00u richting zeegat. Aletha had het prima naar het zin aan het roer. Golven, stroming en wind en dan ook nog koers houden aan de wind recht op de vuurtoren van Ameland af en vlak voor het strand overstag. “Hoogte is winst, maar gang is alles”. Op het fokje het zeegat weer in Terschelling met Brandaris voorbij en door de slenk naar het Fransche gaatje.
Zo 23 mei 5:30 met de zon reeds op in rustig tempo naar Vlieland gezeild. Visdiefjes, eidereenden met jongen, wulp ( kijkt naar zijn gulp) en veel meer drijfsijsjes gezien. Ruth en Annette hebben aan de wal in de duinen vertoeft en oesters geraapt. Omdat het zo ongelooflijk prachtig weer was Pinkster zondag koos de rest van de bemanning voor een tochtje langs het strand van de kop van Vlieland dicht langs de wandelaars en andere uitslovers op het strand. We konden er geen genoeg van krijgen. Sturen zonder helmhout op de zeilen, echt onvergetelijk! we zijn maar twee keer op en neer gevaren. Na de lunch richting Kornwederzand, voorbij de sluis voor anker.
Ma 24 mei een toegift met een heerlijk tochtje voor de wind richting thuishaven. De opdracht onderweg was om je godinnenkaartje uit te beelden (alleen voor ingewijden). Ruth speelde viool in de sluis van Workum. En zo kwam er langzaam een einde aan een zorgeloze week genieten van elkaar, het schip en de natuur.
Aletha
 Aletha
|
|
Coby mailen
Recente reacties